๑๓.สรุปเหตุผลในการเขียนปรัชญาพุทธภูมิ

 13. Summary of Reasons for Writing Buddhaphumi philosophy

               การรังสรรค์และเรียบเรียง "ปรัชญาพุทธภูมิ" โดยผู้เขียน  ไม่ได้เกิดจากปรารถนาที่จะอธิบายพุทธศาสนาในแง่ของความเชื่อและพิธีกรรม        แต่เกิดจากกระบวนการทางปัญญาเพื่อแก้ไขข้อจำกัดของศาสตร์ต่าง ๆ       โดยมีเหตุผล และความจำเป็นหลัก ๔ ประการดังนี้ 

       ๑. เพื่อข้ามพ้นข้อจำกัดของหลักตรรกศาสตร์และปรัชญาบริสุทธิ์ 

                  การศึกษาประวัติศาสตร์ทางปัญญาของมนุษย์แสดงให้เห็นว่าในยุคอินเดียโบราณ        นักตรรกศาสตร์      และนักปรัชญามักอาศัยการคาดคะเน,  ปฏิภาณไหวพริบ       หรือการตีความจากสิ่งที่เล่าสืบต่อกันมา ส่งผล ทำให้คำอธิบายเกี่ยวกับมนุษย์       โลก และความเป็นจริงนั้น  คลุมเครือ  ไม่ชัดเจน   บางครั้งก็ถูกต้อง  บางครั้งผิดพลาด     ดังเช่นเจ้าชายสิทธัตถะทรงเคยเผชิญและตั้งข้อสงสัยต่อคำสอนของเจ้าลัทธิต่าง ๆ  ในสมัยพุทธกาล       ปรัชญาพุทธภูมิจึงถูกเขียนขึ้นเพื่อแสวงหาเครื่องมือทางปัญญาที่สามารถเข้าถึงความจริงที่สมมติขึ้นและความจริงขั้นปรมัตถ์ได้อย่างเด็ดขาด  แม่นยำ และไม่กลับกลายเป็นอย่างอื่น 

            ๒.เพื่อปลดแอดมนุษย์จากอคติและการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐาน

ในอดีต  คำอธิบายทางปรัชญา   และศาสนาถูกนำมาใช้อ้างความชอบธรรม  เพื่อผลประโยชน์ทางชนชั้น  เช่น  ระบบวรรณะ การลงโทษทางสังคม (พรหมทัณฑ์)       ซึ่งถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง  ทำให้นักคิดและผู้นำทางจิตวิญญาณ            ติดขัดข้อจำกัดทางกฎหมายจารีตประเพณี  (เช่นหลักอปริหานิยธรรม)  ปรัชญาพุทธภูมิจึงถูกเขียนขึ้น จึงมุ่งวิเคราะห์ รากเหง้าของปัญหาเหล่านั้น   เพื่อช้ให้เห็นว่า   อคติที่เกิดจากความกลัว  ความรัก ความเกลียดชัง  หรือความไม่รู้นั้นล้วนบดบังอายตนะภายใน      ทำให้มนุษย์ขาดปัญญาที่จะมองเห็นทั้ง"สมมติสัจจะ"    (ความจริงที่สมมติ)และ ปรมัตถ์สัจจะ(ความจริงขั้นปรมัตถ์)   

             ๓. เพื่อยืนยันความจริงเชิงประจักษ์ผ่านระบบการทดลองที่มีมาตรฐานเดียวกัน            เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงพัฒนาศักยภาพผ่าน "อริยมรรคมีองค์ ๘ "   จนตรัสรู้กฎธรรมชาติ (อภิญญา ๖ )  พระองค์ทรงนำระบบนี้ไปทดลองปฏิบัติกับมนุษย์ทุกกลุ่ม           ไม่ว่าจะเป็นนักบวช กษัตริย์ หรือแม้กระทั่งมหาโจรอย่างองคุลีมาล  ซึ่งทุกคนได้รับผลลัพธ์เชิงประจักษ์ที่ตรงกัน  ปรัชญาพุทธภูมิจึงต้องการถอดรหัสกระบวนการนี้เพื่อแสดงให้เห้นว่าพุทธศาสนามีฐานะเป็นวิทยาศาสตรืเชิงพฤติกรรมและจิตวิญญาณ      ที่มีกระบวนการทดลอง และตรวจสอบได้จริง ไม่ใช่เพียงทฤษฎีเชิงตรรกะ  

           ๔. เพื่อเชื่อมประสานกฎธรรมชาติเข้ากับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี่สมัยใหม่                แม่ว่ามนุษย์ในปัจจุบันจะสามารถพัฒนาเทคโนโลยี่และอินเตอร์เน็ต         เพื่อวิเคราะห์ข้อมูล ได้อย่างเที่ยงตรง แต่อุปกรณ์เหล่านั้น    เป็นเพียงเครื่องมือ ท้ายที่สุด จิตใจของมนุษย์  ก็ยังเป็นผู้เลือกรวมถึงตัดสินผลลัพธ์นั้นอยู่ดี    (เช่นผู้พิพากษาตัดสินคดี  แพทย์วินิจฉัยโรค  หรือครูบาอาจารย์สอนกรรมฐาน  )  ปรัชญาพุทธภูมิ จึงเข้ามาทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม               นำกฎธรรมชาติมาอธิบายปรากฏการณ์ร่วมสมัย        เช่น    การวัดคลื่อสมองก่อนและหลังการทำสมาธิ เพื่อพิสูจน์ขอบเขตศักยภาพของจิต       และไม่หวั่นไหวต่อความท้าทายในยุคปัจจุบัน 

      ๕.เพื่อสถาปนาเกณฑ์การตัดสินความรู้ที่ปราศจากข้อสงสัย ท้ายที่สุดนี้ แนวคิดในการเขียนปรัชญาพุทธภูมิ  มีเป้าหมายสำคัญในการจำลองกระบวนการแสวงหาความจริงของพระพุทธองค์   โดยเริ่มต้นจาก "ความสงสัย "  แล้วดำเนินการรวบรวมพยานหลักฐาน อย่างรอบด้าน ทั้งพยานเอกสาร  พยานวัตถุ พยานบุคคลและเอกสารดิจิทัล ผ่านการวิเคราะห์  และอนุมานความรู้จนเกิดผลลัพธ์   ที่เป็นเอกภาพ (สอดคล้องกันทุกครั้ง   ทีทำการวิเคราะห์) 

๖. บทสรุปและเป้าหมานสูงสุด :  เป้าหมายสูงสุด จึงจัดเป็นความรู้ที่ผ่านเกณฑ์การตัดสินอย่างมีเหตุผล เป็นวิทยาศาสตร์  และเป็นสากล เพื่อให้มนุษย์ในสาขาวิชา  สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาศักยภาพชีวิต เข้าถึงความจริงแท้  ปราศจากข้อสงสัยหรือขัดแย้งในข้อเท็จจริงอีกต่อไป