๑๓.สรุปเหตุผลในการเขียนปรัชญาพุทธภูมิ

 ๑๓.สรุปเหตุผลหลัก ๔  ประการในการเขียนปรัชญาพุทธภูมิ

(13. Summary the four main   Reasons for Writing BuddhaBhumi philosophy)

               จากเนื้อหาข้อ ๑๓สรุปเหตุผลหลัก ๔ ประการในการเขียน      "ปรัชญาพุทธภูมิ"   นั้น สามารถสรุปเหตุผลและความจำเป็นหลัก    ๔ ประการ       ที่ผู้เขียนมุ่งรังสรรค์ผลงานชิ้นนี้ขึ้นมา   โดยไม่ใช่เพียงเพื่ออธิบายปรัชญาพุทธภูมิในแง่ความเชื่อหรือพิธีกรรม       แต่เป็นไปเพื่อวัตถุประสงค์ทางปัญญาและสังคม   ดังนี้ :    

๑. เพื่อข้ามพ้นข้อจำกัดของหลักตรรกศาสตร์และปรัชญาบริสุทธิ์ 

                    ในยุคอินเดียโบราณ พราหมณ์ซึ่งเป็นนักตรรกศาสตร์และ นักปรัชญา   มักอธิบายความจริงของโลกและมนุษย์ผ่านการคาดคะเนความจริงจากสิ่งที่ได้ยิน หรือปฏิภาณไหวพริบ       หรือการตีความจากสิ่งที่เล่าสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคน     ส่งผลทำให้คำอธิบายเกี่ยวกับมนุษย์และโลกมีความคลุมเครือและมีโอกาสผิดพลาดสูง       (ดังเช่นเจ้าชายสิทธัตถะทรงเคยเผชิญจากเจ้าลัทธิต่าง ๆ           ในสมัยพุทธกาล)    ปรัชญาพุทธภูมิที่จึงสร้างกระบวนพิจารณาความจริง  เพื่อเป็นเครื่องมือทางปัญญาที่แม่นยำ         เพื่อเข้าถึงความจริงที่สมมติขึ้น (สมมติสัจจะ)  และความจริงขั้นสูงสุด  ( ปรมัตถสัจจะ) อย่างถูกต้องเด็ดขาด  แม่นยำ และไม่แปรผันเป็นอย่างอื่น 

 ๒.เพื่อปลดแอดมนุษย์จากอคติและการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐาน

              คำอธิบายทางปรัชญาและศาสนาในสมัยพุทธกาล     บ่อยครั้งถูกนำไปบิดเบือน   เพื่อใช้อ้างความชอบธรรมให้แก่ระบบชนชั้นวรรณะ  หรือการลงโทษทางสังคม (เช่น "พรหมทัณฑ์")          ซึ่งถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง         ปรัชญาพุทธภูมิจึงมุ่งวิเคราะห์รากเหง้าของปัญหา   เพื่อชี้ให้เห็นว่า   อคติจากความกลัว ความรัก  ความชัง หรือความไม่รู้  (อวิชชา)        คือสิ่งที่บดบังประสาทสัมผัส  (อายตนะภายใน)   ทำให้มนุษย์ขาดปัญญาที่จะมองเห็นความจริงแท้ทั้ง "สมมติสัจจะ" (ความจริงที่สมมติ)   และ "ปรมัตถ์สัจจะ" (ความจริงขั้นปรมัตถ์) 

  

๓. เพื่อยืนยันความจริงเชิงประจักษ์ผ่านระบบการทดลองที่เป็นวิทยาศาสตร์   

           เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงพัฒนาศักยภาพผ่าน "อริยมรรคมีองค์๘ "         จนตรัสรู้กฎธรรมชาติ (อภิญญา ๖ )      พระองค์ทรงนำระบบนี้ไปทดลองปฏิบัติกับมนุษย์ทุกกลุ่ม   ตั้งแต่นักบวช กษัตริย์ ไปจนถึงมหาโจรอย่างองคุลีมาล       และทุกคนได้รับผลลัพธ์เชิงประจักษ์ที่ตรงกัน          ปรัชญาพุทธภูมิต้องการถอดรหัสกระบวนการนี้       เพื่อพิสูจน์ว่าพุทธศาสนามีฐานะเป็นวิทยาศาสตรืเชิงพฤติกรรม       และจิตวิญญาณ ที่มีกระบวนการทดลองและตรวจสอบได้จริง ไม่ใช่เพียงทฤษฎีเชิงตรรกะ  

๔.เพื่อเชื่อมประสานกฎธรรมชาติเข้ากับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี่สมัยใหม่                

                      แม้เทคโนโลยี่และอินเตอร์เน็ตในปัจจุบัน จะวิเคราะห์ข้อมูลได้อย่างเที่ยงตรง     แต่อุปกรณ์เหล่านั้นเป็นเพียงเครื่องมือ ท้ายที่สุดแล้ว  "จิตใจของมนุษย์"   ก็ยังคงเป็นผู้เลือกและตัดสินผลลัพธ์นั้น (เช่น ผู้พิพากษาตัดสินคดี  หรือ  แพทย์วินิจฉัยโรค  )  ปรัชญาพุทธภูมิ จึงทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมนำกฎธรรมชาติ    มาอธิบายปรากฏการณ์ร่วมสมัย  เช่น    การวัดคลื่นสมองก่อนและหลังการทำสมาธิ เพื่อพิสูจน์ขอบเขตศักยภาพของจิตให้เห็นจริงในยุคปัจจุบัน

 

 ๕.บทสรุปและเป้าหมายสูงสุด

        การเขียนปรัชญาพุทธภูมิ  มีเป้าหมายสำคัญในการจำลอง "กระบวนการแสวงหาความจริง" ของพระพุทธองค์   โดยเริ่มต้นจาก "ความสงสัย "   นำไปสู่การรวบรวมพยานหลักฐานอย่างรอบด้าน (ทั้งพยานเอกสาร  พยานวัตถุ พยานบุคคลและเอกสารดิจิทัล) แล้ววิเคราะห์โดยการอนุมานความรู้จนเกิดผลลัพธ์ที่เป็นเอกภาพ เพื่อสถาปนาเกณฑ์การตัดสินที่เป็นสากล เป็นวิทยาศาสตร์  และช่วยให้มนุษย์สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาศักยภาพชีวิต เข้าถึงความจริงแท้ได้โดยปราศจากข้อสงสัยใด ๆ อีกต่อไป