๑๓.สรุปเหตุผลในการเขียนปรัชญาพุทธภูมิ

 ๑๓.สรุปเหตุผลหลัก ๔  ประการในการเขียนปรัชญาพุทธภูมิ

(Summary the Main   Reasons for Writing BuddhaBhumi philosophy)

               การรังสรรค์ผลงาน      "ปรัชญาพุทธภูมิ"   ชิ้นนี้ขึ้นมาไม่ใช่เพียงเพื่ออธิบายปรัชญาพุทธภูมิในมิติความเชื่อ         หรือพิธีกรรมทางศาสนาเท่านั้น    แต่มีความหมายเชิงลึกทั้งในด้าน อภิปรัชญา ญาณวิทยา และสังคมศาสตร์  โดยสามารถเหตุผลและความจำเป็นหลักออกเป็น ๔ ประการสำคัญ ดังนี้ 

๑. เพื่อข้ามพ้นข้อจำกัดของหลักตรรกศาสตร์และปรัชญาบริสุทธิ์แบบดั้งเดิม 

                    ๑.๑ บริบทเดิม  ในยุคอินเดียโบราณ พราหมณ์ซึ่งเป็นนักตรรกศาสตร์ และ นักปรัชญาสำนักต่าง ๆ   มักอธิบายความจริงของโลกและมนุษย์ผ่านการคาดคะเนความจริง    การใช้ตรรกะบริสุทธิ์   ปฏิภาณไหวพริบ           หรืออาศัยการตีความจากตำนานที่บอกเล่าสืบต่อกันมาซึ่งขาดเครื่องมือตรวจสอบที่แม่นยำ      ส่งผลทำให้คำอธิบายเกี่ยวกับมนุษย์และโลก         มีความคลุมเครือและเผชิญความผิดพลาดได้ง่าย   (ดังเช่นเจ้าชายสิทธัตถะทรงเคยประสบจากสำนักดาบสและคณาจารย์ต่าง  ๆ   ในสมัยพุทธกาล)    

๑.๒ ทางออกของปรัชญาพุทธภูมิที่จึงรื้อสร้าง"กระบวนพิจารณาความจริง"  ขึ้นมาใหม่  เพื่อใช้เป็นเครื่องมือทางปัญญาอันเที่ยงตรง    ในการเข้าถึงทั้ง "สมมติสัจจะ" ความจริงที่สมมติของมนุษย์ร่วมกันสร้างขึ้น) และ "ปรมัตถสัจจะ" (ความจริงตามธรรมชาติ) อย่างแม่นยำ เด็ดขาด  และไม่แปรผันเป็นอย่างอื่น 

 ๒.เพื่อปลดแอดมนุษย์จากอคติและการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐาน

              คำอธิบายทางปรัชญาและศาสนาในสมัยพุทธกาล     บ่อยครั้งถูกนำไปบิดเบือน   เพื่อใช้อ้างความชอบธรรมให้แก่ระบบชนชั้นวรรณะ  หรือการลงโทษทางสังคม (เช่น "พรหมทัณฑ์")          ซึ่งถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง         ปรัชญาพุทธภูมิจึงมุ่งวิเคราะห์รากเหง้าของปัญหา       เพื่อชี้ให้เห็นว่าอคติจากความกลัว ความรัก  ความชัง หรือความไม่รู้  (อวิชชา)        คือสิ่งที่บดบังประสาทสัมผัส  (อายตนะภายใน)   ทำให้มนุษย์ขาดปัญญาที่จะมองเห็นความจริงแท้ทั้ง "สมมติสัจจะ" (ความจริงที่สมมติ)   และ "ปรมัตถ์สัจจะ" (ความจริงขั้นปรมัตถ์) 

  

๓. เพื่อยืนยันความจริงเชิงประจักษ์ผ่านระบบการทดลองที่เป็นวิทยาศาสตร์   

           เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงพัฒนาศักยภาพผ่าน "อริยมรรคมีองค์๘ "         จนตรัสรู้กฎธรรมชาติ (อภิญญา ๖ )      พระองค์ทรงนำระบบนี้ไปทดลองปฏิบัติกับมนุษย์ทุกกลุ่ม   ตั้งแต่นักบวช กษัตริย์ ไปจนถึงมหาโจรอย่างองคุลีมาล       และทุกคนได้รับผลลัพธ์เชิงประจักษ์ที่ตรงกัน          ปรัชญาพุทธภูมิต้องการถอดรหัสกระบวนการนี้       เพื่อพิสูจน์ว่าพุทธศาสนามีฐานะเป็นวิทยาศาสตร์เชิงพฤติกรรม    และจิตวิญญาณ ที่มีกระบวนการทดลองและตรวจสอบได้จริง ไม่ใช่เพียงทฤษฎีเชิงตรรกะ  

๔.เพื่อเชื่อมประสานกฎธรรมชาติเข้ากับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี่สมัยใหม่                

                      แม้เทคโนโลยี่และอินเตอร์เน็ตในปัจจุบัน จะวิเคราะห์ข้อมูลได้อย่างเที่ยงตรง  แต่อุปกรณ์เหล่านั้นเป็นเพียงเครื่องมือที่สร้าง ขึ้นเพื่อช่วยเหลือมนุษย์ในการรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ     และท้ายที่สุดแล้ว  "จิตใจของมนุษย์"   ก็ยังคงเป็นผู้เลือก    และตัดสินผลลัพธ์นั้น (เช่น ผู้พิพากษาตัดสินคดี  หรือ  แพทย์วินิจฉัยโรค  )  ปรัชญาพุทธภูมิ จึงทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมนำกฎธรรมชาติ     มาอธิบายปรากฏการณ์ร่วมสมัย       เช่น    การวัดคลื่นสมองก่อนและหลังการทำสมาธิ    เพื่อพิสูจน์ขอบเขตศักยภาพของจิตให้เห็นจริงในยุคปัจจุบัน

 

 ๕.บทสรุปและเป้าหมายสูงสุด

        การเขียนปรัชญาพุทธภูมิ  มีเป้าหมายสำคัญในการจำลอง "กระบวนการแสวงหาความจริง" ของพระพุทธองค์   โดยเริ่มต้นจาก "ความสงสัย "   นำไปสู่การรวบรวมพยานหลักฐานอย่างรอบด้าน (ทั้งพยานเอกสาร,  พยานวัตถุ พยานบุคคลและเอกสารดิจิทัล) แล้ววิเคราะห์โดยการอนุมานความรู้ จนเกิดผลลัพธ์ที่เป็นเอกภาพ เพื่อสถาปนาเกณฑ์การตัดสินที่เป็นสากล เป็นวิทยาศาสตร์  และช่วยให้มนุษย์สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาศักยภาพชีวิต เข้าถึงความจริงแท้ได้อย่างเท่าเทียมกันโดยปราศจากข้อสงสัยใด ๆ อีกต่อไป