บทนำสู่ปรัชญาพุทธภูมิ : การมีอยู่ของพระพรหมในพระไตรปิฎก

Introduction to  Buddhaphumi  Philosophy  : The  Existence   of Brahma in the Tripitaka

คำสำคัญ  พระพรหม  อภิปรัชญา 

๑.บทนำ 

๒.การศึกษาความเชื่อในพระพรหม

๓.วิเคราะห์แนวคิดเรื่องพระพรหมในพระไตรปิฎก

๑. บทนำ ที่มาและความสำคัญของพระพรหม     

               

                 โดยทั่วไปแล้ว  ความรู้เกี่ยวกับศาสนาต่าง    ๆ เช่น    ศาสนาพราหมณ์และพระพุทธศาสนาที่สอนในสถาบันการศึกษา         โรงเรียนและมหาวิทยาลัยทั่วโลกนั้น    ได้รับการพัฒนาต่อเนื่องมายาวนานโดยมนุษยชาติในฐานะนักตรรกศาสตร์และนักปรัชญาได้แสดงความคิดเห็นของตนเองเกี่ยวกับความจริงของชีวิต      โดยอาศัยปฏิภาณเกิดขึ้นโดยฉับพลันในขณะนั้น       โดยใช้เหตุผล ซึ่งเป็นเครื่องมือทางปรัชญาเพื่ออธิบายความจริงของศาสนาต่าง ๆ         ซึ่งสืบทอดกันมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงปัจจุบัน    สำหรับสาเหตุของการเกิดศาสนาต่าง   ๆ ของมนุษย์นั้น                ต้นกำเนิดของศาสนานั้นเกิดจากความไม่รู้ของมนุษยชาติ          

                            มนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์เกิดมาพร้อมกับความไม่รู้ (อวิชชา)   เกี่ยวกับชีวิตของตนเอง  ทำให้ชีวิตของพวกเขาขาดพลังห้าประการ (พละ๕)          ส่งผลให้ชีวิตพวกเขาขาดความเชื่อมั่นในตนเอง ขาดความเพียรพยายามในการศึกษาและแสวงหาความรู้เพื่อที่จะเข้าใจสิ่งต่าง ๆ     ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต      และสั่งสมความรู้เหล่านั้นเป็นข้อมูลทางอารมณ์ในจิตใจ   ขาดสติในการไตร่ตรองความรู้ทางอามณ์ที่สั่งสมอยู่ในจิตใจ     และขาดสมาธิที่จะทำให้จิตใจสงบนั้นจากความทุกข์เป็นอารมณ์เกิดขึ้นจิต        และขาดปัญญาที่จะเข้าใจที่จะเข้าใจความจริงที่สมมติขึ้นและความจริงขั้นปรมัตถ์ทางศาสนาของตนเอง     ความรู้เกี่ยวกับศาสนาในยุคก่อนประวัติศาสตร์  มักจะสูญหายไปพร้อมกับความตายของศาสดา         ดังนั้น มนุษย์รุ่นหลังจึงเริ่มแสวงหาความรู้ใหม่  ๆ  เมื่อมนุษย์ค้นพบแหล่งที่อยู่อาศัยที่อุดมสมบูรณ์มากขึ้นและมีปัจจัยพื้นฐาน เช่น  บ้าน อาหาร เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรคที่เพียงพอ     มนุษย์เริ่มมีเวลาที่มากขึ้น   เพราะพวกเขาจึงไม่จำเป็นล่าสัตว์และหาอาหารจากที่ไกล ๆ  อีกต่อไป พวกเขาเริ่มศึกษาปรัชญาชีวิตมากขึ้น           

                   ประการที่สองน่าจะเกิดจากความกลัวของมนุษย์  เนื่องจากมนุษย์มีอายตนะภายในที่จำกัดในการรับรู้สิ่งต่าง ๆ เกิดขึ้นในชีวิตและมักมีอคติต่อผู้อื่นเนื่องจากความไม่รู้ของตนเอง ความกลัว ความเกลียดชังและความหลงตน  เป็นต้น          สิ่งนี้ส่งผลให้ชีวิตมนุษย์เต็มไปด้วยความมืดมน     พวกเขาจึงขาดปัญญาที่จะเข้าความจริงที่สมมติขึ้นและความจริงขั้นปมัตถ์   เป็นต้น           มนุษย์ไม่สามารถใช้เหตุผลเป็นเครื่องมืออธิบายความจริงที่เกิดขึ้นกับชีวิตของตนเองได้   มนุษย์จึงหาทางออกของชีวิต     เพื่อปรึกษาผู้อาวุโสในบ้านเมื่อที่น่าเชื่อถือและไว้วางใจได้   ยกตัวอย่างเช่น พราหมณ์ในสำนักต่าง ๆ    แต่เมื่อมนุษย์ขาดความมั่นใจในความรู้และความสามารถของตนเอง   พวกเขาขาดความเพียรพยายามในการแสวงหาความรู้ที่เป็นประโยชน์แก่ตนเอง  ไม่มีสติระลึกถึงความรู้ที่ใช้เป็นแนวทางในการแก้ปัญหาของตนเอง  ขาดสมาธิแน่วแน่ในเกิดความสงบในจิตใจ และขาดปัญญาที่จะเข้าใจต้นกำเนิดปัญหา  องค์ความรู้เกิ่ยวกับปัญหา   กระบวนพิจารณาความจริง    เป็นต้น       

                 หากนักศึกษาศึกษา ค้นคว้าและแสวงหาความรู้ในสาขาวิชาต่าง   ๆ   ที่แบ่งความรู้ออกเป็นส่วน ๆ      โดยไม่เข้าประวัติความเป็นมาของแต่ละวิชา   นักศึกษาทั่วโลกที่ศึกษา ค้นคว้าและแสวงหาความรู้ในสาขาวิชาเหล่านั้น      ก็จะไม่ได้รับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับต้นกำเนิดความรู้มนุษย์        องค์ประกอบของความรู้มนุษย์ วิธีการแสวงหาความรู้มนุษย์และความสมเหตุสมผลของความรู้ในแต่ละวิชา    เป็นต้น  ปัญหาเหล่านี้ก่อให้เกิดความท้าทายต่อหลายสวิชาต่าง ๆ  เนื่องจากนักศึกษาไม่สามารถเข้าใจเห็นขอบเขตที่แท้จริงของแต่ละสาขาวิชา    จึงไม่สามารถแยกแยะขอบเขตความรู้ภายในแต่ละสาขาวิชาได้อย่างชัดเจน  ยกตัวอย่างเช่น  เจ้าชายสิทธัตถะซึ่งทรงสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์มาแล้ว ๑๘  สาขา  เมื่อพระองค์ทรงเผชิญปัญหาพวกจัณฑาล   ซึ่งถูกพระพรหมลงโทษในอาณาจักรสักกะ  พระองค์ก็ทรงเริ่มสงสัยปรัชญาพราหมณ์เกี่ยวกับการมีอยู่ของเทพเจ้าหลายองค์       

              ประการแรก      เราต้องเข้าใจว่าพระไตรปิฎกซึ่งเป็นคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา  ไม่ได้อธิบายประวัติศาสตร์ของศาสนาพราหมณ์อย่างเป็นระบบเหมือนตำราประวัติศาสตร์ที่สอนในโรงเรียนและมหาวิทยาลัยทั่วโลก      แต่พระไตรปิฎกรวบรวมข้อเท็จจริงเกี่ยวกับศาสนาพราหมณ์ในบริบทต่าง  ๆ       ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา ตามพจนานุกรมราช บัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔         คำว่า  "บริบท"  หมายถึงข่าวสารหรือสถานการณ์แวดล้อมที่เอื้อต่อการทำความเข้าใจความหมายของภาษาหรือถ้อยคำ  เป็นต้น  

           ในสมัยก่อนพุทธศาสนานั้น พราหมณ์นิกายต่าง ๆ ก่อตั้งสถาบันการศึกษาขึ้นหลายแห่ง      เพื่อให้ประชาชนทุกวรรณะสามารถส่งบุตรหลานไปศึกษาเล่าเรียน      เพื่อเตรียมความพร้อมให้ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรณะของตนได้            มีการจัดตั้งหลักสูตรศิลปศาสตร์สำหรับชนชั้นวรรณะกษัตริย์         เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการปกครองประเทศ  แม้ว่าประชาชนในสังคมจะดำเนินชีวิตอย่างสงบสุข      โดยยึดหลักศีลธรรมปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า      และกฎหมายของประเทศ แต่ความรู้เหล่านี้          ได้ถูกสร้างขึ้นจากประสบการณ์ของมนุษย์ผ่านอายตนะภายในและสั่งสมในจิตใจมาเป็นเวลานาน        สาเหตุเกิดจากประชากรที่เพิ่มขึ้น     จึงจำเป็นต้องจัดระเบียบสังคมผ่านกฎหมาย การศึกษา  การเมือง เศรษฐกิจ   ศาสนาและวัฒนธรรม        เป็นต้น   แม้ว่าประชาชนจะมีความสงบสุขโดยอาศัยหลักศีลธรรม           และกฎหมาย อย่างไรก็ตาม มนุษย์ไม่มีศรัทธา  มีความเพียร  มีสติสัมปชัญญะ  สมาธิและปัญญาที่จะเข้าใจความจริงได้อย่างเท่าเทียมกัน     ในยามสงบสุข  ผู้คนจะประมาทเล่นเล่อในการดำเนินชีวิต    โดยขาดความระมัดระวังที่บุคคลในสถานการณ์เช่นนี้   พึงกระทำตามวิสัยและพฤติการณ์ของตน  ผู้กระทำอาจใช้ความระมัดระวังได้            แต่ไม่เพียงพอซึ่งเราเรียกว่า "ความประมาท"        ก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินเป็นมูลค่าหลายแสนล้านบาทต่อปี    เป็นต้น   

  

            ในยุคปัจจุบัน    ผู้นำทั่วโลกต่างตระหนักดีว่า ประชาชนไม่ปฏิบัติตามหลักศีลธรรม    และกฎหมาย โดยละเลยชีวิตและทรัพย์สินของผู้อื่น          พวกเขาละเลยการศึกษาคำสอนของพระพุทธศาสนา     และการปฏิบัติธรรมตามมรรคมีองค์ ๘     เพื่อให้ได้มาซึ่งญาณทิพย์     เห็นดวงวิญญาณของคนชั่วชดใช้กรรมในนรก          หรือดวงวิญญาณของคนดีมีความสุขในสวรรค์ ยิ่งไปกว่านั้น        พวกเขายังเห็นคนชั่วหลายคนหลบเลี่ยงการดำเนินคดีจนกระทั่งหมดอายุความ       แล้วกลับมาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในสังคม  เป็นต้น  เมื่อปัญหาทางศีลธรรมเพิ่มมากขึ้น  ผู้นำรัฐบาลจึงบัญญัติหลักศีลธรรมลงในประมวลกฎหมายอาญาซึ่ง เป็นหลักการที่ประชาชนทั่วโลกควรยึดถือ    และปฏิบัติต่อกันด้วยมาตรฐานเดียวกัน             เพื่อป้องกันการละเมิดสิทธิและหน้าที่เกี่ยวกับชีวิตและทรัพย์สิน   เพราะมนุษย์มักหาเหตุผลมาสนับสนุนการกระทำของตนถูกต้อง  

               เมื่อพระพุทธเจ้าตรัสรู้   พระองค์ทรงเปิดเผยกฎธรรมชาติของชีวิตมนุษย์แสดงให้เห็นว่า  ชีวิตมนุษย์เกิดขึ้นจากทั้งปัจจัยทางร่างกายและทางจิตวิญญาณ      ชีวิตก่อตัวขึ้นในครรภ์มารดาเป็นเวลา ๙  เดือน  ดำรงชีวิตอยู่ช่วงหนึ่ง  แล้วก็ตายไป    ดังนั้น       ชีวิตมนุษย์จึงไม่เที่ยง  จิตวิญญาณหมุ่นเวียนอยู่ในสังสารวัฏอย่างไม่สิ้นสุด     เมื่อเกิดใหม่เป็นมนุษย์   พวกเขาเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้       จึงแสวงหาความสุขจากรูป เสียง กลิ่น  รส     โผฏฐัพพะและธรรมารมณ์ ที่เกิดขึ้นในจิตใจ โดยไม่รู้ว่าชีวิตของตนนั้น จิตวิญญาณถูกห่อหุ้มด้วยกิเลสทำให้จิตวิญญาณเวียนว่ายตายแล้วเกิดใหม่ไม่รู้จบสิ้น   นี่คือตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา อาศัยอยู่ในร่างกายและสั่งสมความดีและความชั่วไว้ในจิตวิญญาณ     

  

             เมื่อคนเรายังมีกิเลสอยู่ในจิตใจ     พวกเขาก็แสดงเจตนาของตน โดยการแสวงหาความรู้ในสิ่งที่ตนชอบเพื่อสนองอารมณ์ของตน     ตัวอย่างช่น  เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงเพลิดเพลินกับ รูป รส กลิ่น เสียง โผฏฐัพพะ และธัมมารมย์อันน่ารื่นรมย์ในพระราชวัง ๓ ฤดูซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณพระราชวังกบิลพัสดุ์ ส่วนยสะบุตรชายเศรษฐี    ก็พบความสุขในปราสาทในเมืองพาราณสีเช่นกัน    อย่างไรก็ตาม การสั่งสมความสุขผ่านประสาทสัมผัสเป็นเวลานาน  ในที่สุดความสุขก็เกิดความเบื่อหน่ายในความสุขนั้น      ต่อมาพระโพธิสัตว์สิทธัตถะทรงพัฒนาศักยภาพชีวิตเพื่อแสวงหาสัจธรรมของชีวิตมนุษยชาตินั้น   ดังที่ปรากฏหลักฐานอย่างชัดเจนในพระไตรปิฎกเถรวาท  และคำสอนของพระองค์เองโดยการปฏิบัติอริยมรรค  ๘ ประการ พระองค์ทรงบรรลุสัจธรรมชีวิตมนุษย์ที่เรียกว่า "อภิญญา๖ "       

                     การพัฒนาความรู้ของมนุษย์    ตั้งแต่ความเชื่อของศาสนาพราหมณ์ไปจนถึงสู่ยุคศิวิไลซ์ในสมัยพุทธกาล          เริ่มต้นขึ้นเจ้าชายสิทธัตถะทรงตระหนักว่าคำสอนของศาสนาพราหมณ์  และระบบวรรณะ ก่อให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง           ระบบวรรณะเป็นกฎหมายที่บังคับใช้ นำไปสู่การเลือกปฏิบัติอย่างรุนแรงในสังคม    ผู้คนถูกบังคับให้ทำงานตามวรรณะของตน     การแต่งงานข้ามวรรณะเป็นสิ่งต้องห้าม     และสมาชิกในสังคมคอยตรวจสอบซึ่งกันและกัน เพื่อให้แน่ใจว่าวรรณะนั้นมีความบริสุทธิ์   และผู้คนในวรรณะนั้นต้องเผชิญกับการลงโทษ เช่นการขับไล่ออกจากสังคมไปตลอดชีวิต   รวมถึงการโดดเดี่ยวทางสังคมด้วยการไม่คบค้าสมาคม        และการห้ามไม่ให้ใช้ทรัพย์สินสาธารณะร่วมกับคนวรรณะสูง   หลายคนถูกบังคับให้หนีออกจากสังคมเดิมไปใช้ชีวิตคนไร้บ้านตามท้องถนนในเมืองใหญ่เช่นเมืองกบิลพัสดุ์ อาณาจักสักกะหรืออาณาจักรอื่น ๆ เป็นต้น      

                    หลังพุทธกาล     พระเจ้าอโศกมหาราชทรงส่งพระธรรมทูตแห่งราชอาณาจักรโมริยะ      ไปเผยแพร่คำสอนของพระพุทธศาสนา และหลักปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ไปยังโลกตะวันตก เมื่อนักปรัชญาตะวันตก  จึงนำความรู้ทางพระพุทธศาสนามาอธิบายปรัชญาตะวันตก          นำไปสู่ยุคศิวิไลซ์ทางปรัชญาตะวันตก      อย่างไรก็ตาม หลักฐานทางปรัชญามากจากคำบอกเล่าของพยานบุคคล(นักปรัชญา)       ซึ่งเป็นมนุษย์ที่มีอายตนะภายในที่จำกัดในการรับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิต และมักมีอคติต่อผู้อื่นเนื่องจากความไม่รู้   ความกลัว ความเกลียดชังและความรัก  เป็นต้น      ส่งผลให้มนุษยชาติมีชีวิตเต็มไปด้วยความมืดมิด     และขาดปัญญาที่จะเข้าใจความจริงที่สมมติขึ้นและความจริงขั้นปรมัตถ์        

                   เมื่อพวกเขาดำรงตำแหน่งทางกฎหมายในฐานะวิชาการในสาขาต่าง ๆ         มีหน้าที่ต้องอธิบายความคิดเห็นของตนต่อสังคมและประเทศชาติเกี่ยวกับข่าวลือต่าง ๆ       โดยใช้เหตุผลเป็นเครื่องมือเพื่ออธิบายความจริงโดยอาศัยปฏิภาณของตนเอง  และคาดคะเนความจริงจากสิ่งที่ได้ยินมา     คำอธิบายของพวกเขาบางครั้งก็ถูกต้อง   บ้างครั้งก็ผิด      บางครั้งคำอธิบายของพวกเขาแบบหนึ่งและบางครั้งคำอธิบายของพวกเขาเป็นอีกแบบหนึ่ง      ทำให้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมนุษย์    โลก จักรวาล  ปรากฏการณ์ธรรมชาติ        เหตุการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นและแม้แต่หลักฐานการมีอยู่ของเทพเจ้าตามที่นักตรรกศาสตร์             และนักปรัชญานำเสนอยังคงคลุมเครือและไม่ชัดเจน  วิญญูชนเช่นเจ้าชายสิทธัตถะหรือพระพุทธเจ้า          เมื่อได้ยินคำอธิบายเหล่านั้น  พระองค์ก็ทรงไม่เชื่อว่าเป็นความจริง     และไม่ยอมรับบุคคลดังกล่าวเป็นพยานยืนยันความจริง   

              เมื่อนักปรัชญาอ้างว่าการให้เหตุผลของพวกเขามาจากคำบอกเล่าของผู้เห็นเหตุการณ์อาจเกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับความถูกต้องของความรู้ที่ได้มาจากประสบการณ์ชีวิต และผ่านอายตนะภายในของตนเองจริง ทำให้เกิดความสงสัยเกี่ยวกับความจริงของคำให้การ ส่งผลให้เกิดข้อโต้เถียงและการโต้แย้งไม่มีที่สิ้นสุด   ในยุคต่อมา   นักวิชาการสมัยใหม่ ได้พัฒนาความรู้ทางปรัชญาตะวันตก โดยสร้างเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์        เพื่อช่วยนักปรัชญาตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐาน เมื่อรวบรวมหลักฐานได้เพียงพอแล้ว     ก็จะนำมาใช้ในกระบวนการวิเคราะห์ โดยอนุมานหรือการคาดคะเนความรู้จากหลักฐานต่าง ๆ เมื่อวิเคราะห์แล้ว   พวกเขาก็ใช้เหตุผล  ซึ่งเป็นเครื่องมือหลักของนักปรัชญา ในการอธิบายความจริงของเรื่องนั้น    

              ตัวอย่างเช่น กาลิเลโอมีความสงสัยเกี่ยวกับความจริงของแนวคิดทางปรัชญาโบราณว่า        โลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาลโดยมีนักปรัชญาชื่อเกลาดีโอส ปโตเลไมโอส และอาริสโตเติลสนับสนุนแนวคิดในเรื่องนี้       ต่อมาโคเปอร์นิคัส   นักดาราศาสตร์ชาวโปแลนด์เสนอแนวคิดที่ว่า ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาลแทนที่จะเป็นโลกโดยมีโลก       ดาวพุธ  ดาวศุกร์โคจรรอบดวงอาทิตย์เป็นวงกลม       เป็นต้น  เมื่อกาลิเลโอเป็นมนุษย์ขึ้นหนึ่ง ที่มีอายตนะภายในร่างกายในการรับรู้ โลกและดาวเคราะห์ต่าง ๆ  อย่างจำกัดและมีอคติต่อผู้อื่น    ทำให้ชีวิตมืดมนและขาดความสามารถในการคิดใช้เหตุผล       เป็นเครื่องมือในการอธิบายความจริงของปรากฏการณ์ทางธรรมชาติในเรื่องนี้  ได้อย่างสมเหตุสมผล     

                   กาลิเลโอจึงสร้างเครื่องมือวิทยาศาสตร์ขึ้นเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ  เกี่ยวกับเวลาและองศาของการขึ้นและตกของดวงอาทิตย์ทุกวันโดยการใช้กล้องโทรทรรศน์      เมื่อมีหลักฐานเพียงพอแล้ว      กาลิเลโอก็ใช้หลักฐานเหล่านั้นเป็นข้อมูลในการวิเคราะห์โดยอนุมานความรู้จากหลักฐานต่าง ๆเพื่อพิสูจน์ความจริง  โดยการใช้เหตุผล  ซึ่งเป็นเครื่องมือของนักปรัชญาในการอธิบายความจริงในเรื่องเหล่านี้    

     

            เมื่อนักปรัชญาใช้เหตุผลในการอธิบายความจริงเรื่องต่าง ๆ ได้เนื้อสาระสำคัญในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเพียงพอแล้ว      นักวิทยาศาสตร์จึงแยกเนื้อหาของวิทยาศาสตร์ ออกจากปรัชญามาเปิดหลักสูตรวิทยาศาสตร์สมัยใหม่จนถึงทุกวันนี้    แม้นักวิทยาศาสตร์จะแยกเนื้อหาวิทยาศาสตร์ออกไปจากปรัชญาแล้วก็ตาม  แต่นักวิทยาศาสตร์ก็ไม่ได้ละทิ้งปรัชญาในฐานะมารดาแห่งวิทยาศาสตร์ แต่พวกเขาได้นำกระบวนการพิจารณาความจริงของนักปรัชญาได้แก่  พระพุทธเจ้า เพลโตและอาริสโตเติล  มาใช้กับวิทยาศาสตร์ของพวกเขามาจนถึงปัจจุบันเป็นต้น  

          ในยุคปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ได้พัฒนาเทคโนโลยี่คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต      เพื่อเชื่อมต่อและสร้างโลกใหม่ไร้พรหมแดน  ผู้คนเรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่ห่างไกลได้มากขึ้นทางอินเตอร์เน็ต    ทำให้ผู้คนไปต่างประเทศมากขึ้น    ทำให้คนต้องพบเจอกับโชคชะตาและเหตุการณ์ไม่คาดคิดมากมายในชีวิตเช่นความรักของคนต่างเชื้อชาติ ต่างศาสนา  ต่างวัฒนธรรม  อยู่คนละซีกโลก      แต่ได้พบกันและตกหลุมรักกันโดยสมัครใจ  หลายคนอาจเคยได้ยินในเรื่องราวนี้และคิดว่าคงช่วยจะยืนยันความจริงของคำตอบในเรื่องนี้แล้ว  คิดว่าพระพรหมลิขิต เป็นผู้กำหนดชะตาชีวิต      หลายคนเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว  รวมถึงครอบครัวที่เรามีและทุกสิ่งที่เรามี แม้แต่คนรักที่เราพบ และอาชีพที่เราอยากเป็น    

พระพรหมบนเขาแก้ว   วัดถ้ำดาวเขาแก้ว พระไตรปิฎก

          หลายคนเชื่อว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเรา เพราะพระพรหมกำหนดชะตาไว้แล้ว     คนที่เราพบเจอเพราะได้รับแรงบันดาลใจให้รู้จักกันเป็นบทเรียนชีวิต  ทำให้เราทุกข์บ้างสุขบ้าง    แต่ก็ยังมีคนอีกมากที่เชื่อว่าพระพรหมไม่กำหนดชีวิตใคร    ซึ่งทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับเจตนาในการกระทำของเราเองและหลายคนก็เถียงว่า      จะมีคู่ครองหรือไม่อยู่ที่ตัวเราเลือกเอง   ไม่มีใครถูกบังคับให้แต่งงานและเสียสินสอดนับล้าน แต่ก็ยังหาสามีหรือภรรยาที่ดีไม่ได้อย่างที่หวังและหลายคู่มองหน้ากัน      เมื่อมองหาเหตุผลของคำตอบนี้  หลายคนคิดว่าสองคนนี้เคยทำบุญร่วมกันตั้งแต่ชาติที่แล้ว      ตามหลักพุทธศาสนาเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ เป็นต้น  

  

              แม้ว่านักปรัชญาจะรู้จักใช้เหตุผลเป็นเครื่องมือของตนเองในการอธิบายว่าพฤติกรรมของมนุษย์นั้นดีหรือชั่ว      และพัฒนาศักยภาพของตน     ในการสร้างเทคโนโลยี่คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต        เพื่อเชื่อมโยงข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ การแพทย์   จิตเวช ฯลฯ เข้าด้วยกัน        เราจะสามารถวิเคราะห์ข้อมูลชีวิตของตนเองหรือผู้อื่นได้อย่างถูกต้อง   จนกระทั่งเราสามารถหาเหตุผล  มายืนยันความจริงของคำตอบในเรื่องที่เราต้องการรู้และไม่สงสัยข้อเท็จจริงของคำตอบในเรื่องนั้นอีกต่อไป  

            แต่เมื่อบุคคล นั้น    ยังขาดการพัฒนาศักยภาพชีวิตให้เข็มแข็งด้วยการทำสมาธิ ชำระจิตใจบริสุทธิ์  ปราศจากอคติ ไม่ขุ่นมัว อ่อนโยน ไม่หยาบกระด้าง เขายังคงในปณิธาน  และไม่หวั่นไหวกับปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตแล้ว ถือว่าบุคคลนั้น  ยังมีชีวิตที่อ่อนแอและไม่สามารถพึงพาจิตใจของตนเองในการแก้ปัญหาชีวิตได้       ทางเลือกในการแก้ปัญหาชีวิตของพวกเขา     คือ การเดินทางไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระพรหมและถวายเครื่องสักการะด้วยดอกไม้และพวงมาลัย    เพื่อขอพรจากพระพรหมให้ประสบความสำเร็จ        ดังน้้น สถานศักดิ์สิทธิ์ของพระพรหมทั่วโลกจึงยังคงเต็มไปด้วยเครื่องบูชา ดอกไม้และเครื่องบูชาอื่น     ๆ นับเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมที่เราเห็นกันในปัจจุบัน ซึ่งสร้างรายได้มหาศาลจากการบูชาดังกล่าว

             เมื่อผู้เขียนได้ทราบเรื่องราวเกี่ยวกับการมีอยู่ของพระพรหมที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า   เมื่อเราได้ยินข้อเท็จจริงในเรื่องใดเนื่องหนึ่ง ที่ฟังต่อ ๆ กันมา  อย่าไม่ควรเชื่อทันที เราควรสงสัยเสียก่อนว่าพระพรหมเป็นใคร และเหตุใด จึงเป็นที่ยอมรับในสังคมตั้งแต่ก่อนพุทธกาลจนถึงปัจจุบัน  จนกว่าจะได้ตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมพยานหลักฐานต่าง ๆ พิสูจน์ความจริงในเรื่องการมีอยู่ของพระพรหม เป็นต้น    เมื่อข้อเท็จจริงในเรื่องนี้เป็นที่น่าสงสัย แต่ผู้เขียนชอบแสวงหาความรู้ในเรื่องนี้ต่อไป    ก็จะได้ตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของพระพรหมในพระไตรปิฎก  โดยวิเคราะห์ข้อมูลจากที่มาของความรู้ในพระไตรปิฎกมหาจุฬาฯ อรรถกถา เอกสารคัมภีร์ต่างๆ, บันทึกของสมณะจีน ๒ รูปและแผนที่โลกของ Google เป็นต้น 

            บทความที่ได้จากการวิเคราะห์ข้อมูล จะเป็นเพื่อเป็นประโยชน์ต่อพระวิทยากรในการนำไปใช้บรรยายกับพุทธศาสนิกชนชาวไทย และนานาชาติที่จาริกแสวงบุญในสังเวชนียสถานทั้ง ๔ ตำบลเพื่อถ่ายทอดเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน ส่วนกระบวนการวิเคราะห์ข้อมูลจากที่มาของความรู้จากหลักฐานเอกสาร พยานบุคคล พยานวัตถุและพยานเอกสารดิจิทัลนั้น ผลของการวิเคราะห์จะได้คำตอบที่การผ่านการตัดสินที่สมเหตุสมผลและมีน้ำหนักของความจริงอันเป็นที่สุด ไม่สงสัยในข้อเท็จจริงอีกต่อไป และเป็นประโยชน์ต่อนิสิตระดับปริญญาเอกสาขาพระพุทธศาสนาและปรัชญาเพื่อใช้เป็นแนวทางในการเขียนวิจัยในงานวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลหาเหตุผลของคำตอบในประเด็นที่สงสัย ลึกซึ้งและชัดเจนยิ่งขึ้นอีกด้วย.