ปัญหาความจริงเกี่ยวกับหมู่บ้านชิราคาวาโกะ

 The  Problem  of  the Truth About Shirakawa-go Village.

บทนำ   

            โดยทั่วไป มนุษยชาติได้ยินเรื่องราวที่เล่าสืบทอดกันมา ย่อมเกิดความสงสัยเกี่ยวกับความจริงของเรื่องราวเหล่านั้น อย่างไรก็ตามเรื่องราวที่ได้ยินนั้น หากเป็นสิ่งที่ตั้งอยู่บนโลกมนุษย์ แม้เราจะมีข้อจำกัดในการรับรู้สิ่งเหล่านั้นแต่เราสามารถเดินไปเยี่ยมชมในการรับผ่านอายตนะภายในของตนเอง ตัวอย่างเช่นหมู่บ้านชิราคาวาโกะ ภูเขาฟูจิยามม่า การศึกษาความจริงทางพระพุทธศาสนาและปรัชญามีความสำคัญมาก เพราะจะช่วยให้เราเข้าใจว่าควรปฏิบัติหรือปฏิบัติตนต่อสิ่งต่าง ๆ อย่างไร  โดยหลักการใหญ่ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด คือการแบ่งความจริงออกเป็นสองระดับที่เรียกว่า "สัจจะ๒ ดังนี้ : ๑.สมมติสัจจะ (Conventional Truth)  ความจริงโดยสมมติ หรือความจริงที่ตกลงกันในกลุ่มนักวิชาการในสาขาต่างๆ    เพื่อใช้สื่อสารกันได้และสังคมอยู่รอด  

         ๑.๑ ลักษณะ :  เป็นสิ่งที่มนุษย "บัญญัติ" หรือ "ตั้งชื่อ" ขึ้นมา เช่น เจ้าชายสิทธัตถะ พระอานนท์   พระอนุรุทธ  พระเทวทัต  พระสารีบุตร เนื่องจากในปัจจุบันมีนักตรรกศาสตร์หรือนักปรัชญาเกิดขึ้นมากมายในโลกนี้   โดยเฉพาะปัญหาทางปรัชญาเกี่ยวกับความเป็นจริงของมนุษย์ หรือสิ่งต่างๆที่เกี่ยวข้องกับมนุษยชาติตามหลักวิชาการทางปรัชญา นักศึกษาทั่วโลกมักให้ความสำคัญกับแนวคิดของนักปรัชญา มากกว่ากระบวนการคิดเชิงปรัชญาเอง    ซึ่งเป็นหลักสากลที่ใช้ได้กับทุกคนในการแสวงหาความจริงของสิ่งต่าง    ๆ   การศึกษาเฉพาะแนวคิดของนักปรัชญานั้น ทำให้ผู้เรียน มองไม่เห็นขอบเขตของความรู้เชิงปรัชญาอย่างชัดเจน  นำไปสู่การถ่ายทอดความรู้ที่ไม่เป็นตามหลักตรรกะอย่างที่เข้าใจกันโดยทั่วไป

             เมื่อใดก็ตาม       ที่มีคนแสดงความคิดเห็นในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง จะต้องมีหลักฐานที่ชัดเจน เพื่อพิสูจน์ความจริงของคำตอบนั้น เราสามารถละทิ้งความสงสัย   และยอมรับข้อเท็จจริงเหล่านั้นว่าเป็นความรู้ที่แท้จริงได้ หากไม่มีหลักฐานมาพิสูจน์ความจริงของเรื่องนั้น  ข้อเท็จจริงที่ได้ยินจากพยานเพียงคนเดียว ก็ถือว่าไม่น่าเชื่อถือและไม่สามารถยอมรับเป็นความจริงได้ เนื่องจากโดยทั่วไปแล้ว มนุษย์มีอายตนะภายในของมนุษย์ซึ่งจำกัดความสามารถในการรับรู้ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติและเหตุการณ์ในสังคมที่เกิดขึ้นในต่างประเทศอันห่างไกล ในถ้ำป่าลึกหรือการเสียชีวิตในบ้าน ยิ่งไปกว่านั้น   มนุษย์ยังมีแนวโน้มที่จะมัอคติต่อผู้อื่นเนื่องจากความเกลียดชัง, ความรักใคร่, ความกลัว และความไม่รู้ เป็นต้น  ข้อเท็จจริงได้ยินจึงไม่น่าเชื่อถือ  พระพุทธเจ้าและนักปรัชญาไม่อาจให้เป็นความจริงได้ 

              หลักฐานน่าเชื่อทางปรัชญาคืออะไร ?  เมื่อผู้เขียนศึกษาหลักฐานจากตำรา ญาณวิทยาและเว็บไซต์ออนไลน์ต่าง ๆ   ผู้เขียนพบว่า นักปรัชญาได้สร้างทฤษฎีความรู้ที่หลากหลาย กล่าวคือ ทฤษฎีความรู้เชิงประจักษ์ได้กำหนดทฤษฎีมีแนวคิดว่า "ต้นกำเนิดความรู้ที่ แท้จริง ต้องมาจากประสาทสัมผัสของมนุษย์ จึงจะถือว่าบุคคลนั้นมีความรู้ที่แท้จริงในเรื่องนั้น" ตามทฤษฎีความรู้เชิงประจักษ์นั้นผู้เขียนใช้เหตุผล เพื่ออธิบายความจริงเรื่องพยานหลักฐานในญาณวิทยาว่าจะต้องเป็นพยานบุคคลเท่านั้น ที่สามารถยืนยันข้อเท็จจริงในเรื่องที่น่าสงสัยได้ และบุคคลนั้นต้องมีความรู้ที่สั่งสมมาจากอายตนะภายในและสั่งสมไว้ในจิตใจ จึงจะถือว่าเป็นหลักฐานที่น่าเชื่อและสามารถยืนยันข้อเท็จจริงในเรื่องที่น่าสงสัยได้    หากพยานบุคคลใดไม่มีความรู้ที่สั่งสมมาจากประสบการณ์ชีวิตผ่านประสาทสัมผัสของตนเอง หลักฐานนั้นก็ไม่น่าเชื่อถือ และไม่สามารถยืนยันความจริงได้ หากหลักฐานให้การยืนยันข้อเท็จจริงไปแล้ว   หลักฐานนั้นจะถือเป็นหลักฐานเท็จ เพราะเป็นความรู้ที่มาจากความคิดของตนเองและไม่น่าเชื่อถือ ไม่สามารถนำมาใช้เป็นหลักฐานยืนยันข้อเท็จจริงในเรื่องนั้นได้ 

          ปัญหาเกี่ยวกับที่มาของความรู้ของหมู่บ้านชิราคาวาโกะ (Shirakawa-go) ในเรื่องนี้ผู้เขียนอ้างตนเป็นพยานบุคคล เพราะผู้เขียนมีความรู้จากประสบการณ์ชีวิตรับผ่านประสาทสัมผัสของตนเองและสั่งสมประสบการณ์ชีวิตไว้ในจิตใจของตนเอง เมื่อผู้เขียนเดินทางท่องเที่ยวไปที่หมู่บ้านชิราคาวาโกะ จึงจะถือว่าเป็นความรู้ที่แท้จริงของผู้เขียน  ตั้งอยู่ใจกลางของเกาะฮอนชูซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ บนกลางหุบเขามีลักษณะเป็นพื้นที่ราบที่ล้อมรอบด้วยภูเขาหลายลูกในฤดูหนาวมีหิมะปกคลุมเป็นเวลาหลายเดือน ชาวบ้านไม่สามารถติดต่อโลกภายนอกได้  พวกเขาต้องใช้ชีวิตตัดขาดการติดต่อโลกภายนอกเป็นเวลานาน พวกเขาจำเป็นต้องคิดหาวิธีดำรงชีวิตแบบพึ่งพาตนเองได้ โดยการทำนาบนพื้นที่หายาก ปลูกข้าวในนาเล็ก ๆ ข้างบ้านมีคันนาเป็นถนนที่ลาดด้วยซิเมนต์ ที่เห็นได้ทั่วไปในญี่ปุ่น จากท้องทุ่งกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาได้เป็นนาข้าวที่สวยงาม ตามร่องน้ำของหมู่บ้าน มีน้ำซับละลายจากหิมะที่เกิดขึ้นในฤดูหนาวยังคงไหลลงมายังหมู่บ้านตั้งแต่เดือนมีนาคมจนถึงเดือนมิถุนายน ผู้เขียนและคณะนักท่องเที่ยวทั่วโลก ได้เห็นน้ำใสไหลลงมาจากท่อระบายน้ำบนภูเขา จนพวกเรามองเห็นปลาที่เลี้ยงในท่อระบายน้ำซ่องเล็ก ๆ ทุกอย่างมีประโยชน์เพียงแต่มองหาคุณประโยชน์ของสิ่งที่อยู่ล้อมรอบตัวเรา อากาศในหมู่บ้านดีมากมีลมพัดจากภูเขาตลอดเวลา  หุบเขาแห่งนี้ไม่ร้อนและมีอากาศถ่ายเทตลอดเวลา แม้จะเดินเป็นระยะทางไกลก็ไม่มีเหงื่อไหลซึมจำนวนมากออกมาจากกายของผู้เขียนแต่อย่างใดผู้เขียนได้ชมธรรมชาติในหมู่บ้านชิราวาโกะที่ดำรงอยู่ด้วยปัจจัยต่างๆ ที่มีอยู่และเดินเที่ยวชมไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยด้วยฝีเท้าเล็กๆของผู้เขียน เมื่อตั้งสติสลัดอารมณ์และความสนใจออกไป เพราะสิ่งเหล่านี้แค่กิเลสที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านไป หากชีวิตที่ยึดติดสิ่งที่ผ่านไป การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ทอผ้าใช้เอง จึงเป็นชีวิตที่พอเพียงของชาวหมู่บ้านชิรากาวาโกะ จนกระทั่งรัฐบาลของญี่ปุ่นได้ตัดถนนผ่านหมู่บ้านชิรากาวาโกะแห่งนี้เพื่อเปิดเผยให้โลกเห็นถึงภูมิปัญญาอันชาญฉลาด ของชาวชิราวาโกะ ที่ดำเนินชีวิตด้วยสติปัญญาของตนเองเพื่อให้ผู้คนมาเรียนรู้ภูมิปัญญา จนหมู่บ้านของชาวชิราวาโกะนี้กลายเป็นสถานศึกษาที่มีมูลค่าเพิ่ม ที่ผู้เรียนต้องเสียค่าเข้าชมผ่านตา หู จมูก ลิ้น ผ่านการผัสสะกับการเสียดสีทางร่างกาย  อากาศในหมู่บ้านนี้ อากาศเย็นสบายมาก แม้ในฤดูฝน แต่น้ำในลำธารในหมู่บ้านชิรากาวาโกะยังใสและเย็นมาก แม้น้ำจะน้อยแต่ก็ไหลตลอดเวลาเพราะหิมะละลายจากภูเขาสูง 

ความรู้ของผู้เขียนในหมู่บ้านชิรากาวาโกะ 

    เมื่อผู้เขียนมาถึงหมู่บ้านแห่งนี้ จิตใจของผู้เขียนได้ผัสสะกับความงามตามธรรมชาติของขุนเขาสูง ในหมู่บ้านแห่งนี้มีลำธารขนาดเล็ก ๆ ที่เกิดจากการละลายของหิมะในหน้าฝนที่มีน้ำใสไหลรินตามท่อระบายอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่จอดรถการเข้าเที่ยวเขาจัดดูแลตั้งแต่สถานที่จอดรถ ตาของผู้เขียนกระทบกับสะพานข้ามแม่น้ำที่ธารน้ำไหลจากการละลายของหิมะจากภูเขาสูง  เสียงน้ำไหลแรงมากกระทบกับโขดหินน้ำสีใสไหลงลงสู่ที่ต่ำบ่งบอกการอนุรักษ์ไว้ว่าให้มนุษย์อยู่อย่างผสมกลมกลืนกับธรรมชาติ ทางเดินเข้าสู่หมู่บ้านมีศาลเจ้าแห่งหนึ่งที่รักษาความเชื่อในเทพเจ้าไว้ ผู้เขียนเดินผ่านศาลเจ้าเข้าไปสู่บ้านชิรากาวาโกะ วันนี้เป็นวันอาทิตย์มีร้านค้าหลายแห่งเปิดทำการให้นักท่องเที่ยว ซื้อของที่ระลึกในหมู่บ้าน หากไม่มีนักท่องเที่ยวแล้ว จะเป็นหมู่บ้านที่มีความเงียบสงบมากท่ามกลางลมเย็นแห่งหุบเขา เมื่อได้รับการยกย่องว่าเป็นมรดกโลกแล้วจึงมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากมายมหาศาลมาเที่ยวชมไม่ขาดสายตลอดทั้งปี. บ้านแบบกลาสโช ซูกูริ (Gassho zukuri) ที่ปลูกสร้างขึ้นมาเพียงแห่งเดียวเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัยจริง และมีผู้คนอาศัยอยู่ในบ้านจริงเพื่อสอดคล้องกับฤดูต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นใน ๑ ปีบ้านหลังคาลาดชันประมาณ ๖๐ องศา หน้าจั่วคล้ายกับรูปพนมมือบูชาธรรมชาติของพวกเขา เนื่องจากพวกเขาใช้ชีวิตอยู่ตามธรรมชาติ หลังคาบ้านปกคลุมด้วยหญ้าที่มีความหน้าประมาณ ๑ เมตรเขาบอกว่ามีความทนทานได้ถึง ๓๐ ปี ลดความชื่นและความเย็นจากหิมะได้มากในฤดูหนาว ผู้เขียนเดินทางเข้าสู่กลางหมู่บ้านเพื่อขึ้นไปสู่จุดชมวิวที่ตั้งอยู่บนยอดเขาเป็นทางลาดชันขึ้นไปข้างบนจุดชมวิวสูงไม่มากเป็นทางลาดชันที่เอารสบัสขึ้นไปสู่ข้างบนได้ ผู้เขียนยื่นอยู่บนหน้าผาชันมองมาสู่เบื้องล่างมองเห็นพื้นดินมีทุ่งนามีบ้านแบบ กลาสโซปลูกเป็นย่อม ๆ ได้อรรถรสอีกแบบหนึ่ง เป็นความงามที่แตกต่างหาชมได้ยากเพราะมีอยู่ที่แห่งนี้ที่เดียวที่มีทัศนยภาพเช่นนี้