The greatest discovery is the natural law of human life. That everyone is equal, regardless of social caste as a measure of humanity. Since the soul is the true essence of a person , accumulating knowledge through reasoned mind and acting upon intention, one will inevitably reap the results of their own actions"

Breaking

Post Top Ad

Your Ad Spot

พระครูวิสุทธิมงคลบัณฑิต,ผศ.ดร.

รูปภาพของฉัน
ยินดีต้อนรับสู่"ปรัชญาพุทธภูมิ"(Buddhaphumi Philosophy) พื้นที่การเดินทางของจิตวิญญาณที่มุ่งถอดรหัสแก่นแท้แห่งคำสอนในพระไตรปิฎก นำเสนอด้วยภาษาที่เข้าใจง่ายและนำไปปฏิบัติได้จริง โดยยึดหลักอริยมรรคมีองค์ ๘ เป็นแนวทาง บล็อกนี้ตั้งใจเป็นสื่อกลางในการ "มอบธรรมทาน" เพื่อให้ผู้ศึกษาได้ตระหนักถึงความจริงของชีวิต ก้าวข้ามความทุกข์ และร่วมกันสร้างสรรค์สังคมที่เปี่ยมด้วยความเมตตากรุณาอันไร้ขอบเขตเ เพราะการเรียนรู้ที่แท้จริงคือ การเติบโตทั้งปัญญาภายในและการแบ่งปันปัญญานั้นคืนสู่โลก Welcome to "Buddhaphumi Philosophy," a spiritual journey dedicated to decoding the core teachings of the Tripitaka and presenting them in accessible, practical language grounded in the Noble Eightfold Path. This blog aims to serve as a medium for sharing the "Gift of Dhamma" (Dhamma-dana), enabling learners to perceive the truth of existence, transcend suffering, and collectively create a society filled with boundless compassion—for true learning lies in the growth of inner wisdom and the act of sharing it with the world.

วันพฤหัสบดีที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2565

บทนำสู่การมีอยู่ของภวานีปุร์, สถานที่ประสูติของพระราชินีมายาเทวี

 บทนำสู่การมีอยู่ของภวานีปุร์  (Bhawanipur) , สถานที่ประสูติของพระราชินีมายาเทวี ในปรัชญาพุทธภูมิ
 
(Introduction  to  The Existence of Bhawanipur , the  Birthplace of Queen Maya Devi  in Buddhaphumi   Philosophy) 

๑.บทนำ ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา 

                      
          ในสมัยพุทธกาล เมืองโบราณเทวทหะ ดำรงสถานะเป็นราชธานีของแคว้นโกลิยะ ซึ่งมีความสัมพันธ์ทางสายเลือด  และเครือญาติอันแนบแน่นกับกรุงกบิลพัสดุ์แห่งแคว้นสักกะ ทั้งสองพระราชวงศ์     (ศากยวงศ์และโกลิยวงศ์)   นิยมอภิเษกสมรสกันเองในหมู่พระญาติ เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของสายเลือด ในมติทางการเมือง ทั้งสองพระราชอาณาจักรปกครองด้วยระบอบสามัคคีธรรม ภายใต้กฎหมายและจารีตปรเพณีเคร่งครัดเรื่องวรรณะ โดยมีข้อห้ามไม่ให้ประชาชนสมสู่หรือแต่งงานข้ามวรรณะ

พระนามของเมือง"เทวทหะ" แปลว่า "สระน้ำของเทวดา" โดยเชื่อกันว่าเป็นสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และเป็นสถานที่ซึ้งเจ้าชายสิทธัตถะเคยเสด็จประทับเล่นในยามทรงพระเยาว์ 

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๓  ผู้เขียนตัดสินใจเข้าร่วมโครงการ "ก้าวตามธรรม" (Walking Follow the dhamma)   ซึ่งจัดโดยคณะพระภิกษุสงฆ์เถรวาทกลุ่มเล็ก ๆ เพื่อปฏิบัติธรรมตามรอยพระศาสดา  ณ  สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล การเดินทางเริ่มต้นที่เมืองโปขระ (Pokhara)           เมืองท่ามกลางวงล้อมของเทือกเขาหิมาลัย ริมทะเลสาบโปขระอันสวยงาม    ที่รายล้อมรอบด้วยน้ำใสสะอาดและอากาศบริสุทธิมุ่งหน้าสู่ที่ราบลุมพินี        อันเป็นดินแดนประสูติของพระสัมมาพุทธเจ้า

การจาริกแสวงบุญด้วยการเดินเท้าถือเป็นวัตรปฏิบัติที่สืบทอดมายาว นานกว่า๒,๕๐๐ ปี เป็นที่นิยมของพระภิกษุสงฆ์ทั้งฝ่ายเถรวาทและมหายาน     ด้วยความเชื่อที่ว่า แม้จะได้รับการอุปสมบทแล้ว แต่หากยังไม่เคยจาริกแสวงบุญ  ย่อมขาดการพัฒนาศักยภาพชีวิต ขาดความเพียรพยายามในการแสวงหาความรู้  จากประสบการณ์ตรงผ่านอายตนะภายใน     ขาดสติระลึกรู้และขาดสมาธิในการฝึกฝนจิตใจ ชีวิตย่อมตกอยู่ในความมืดมิด   ไร้ปัญญาที่จะเข้าใจความจริงทั้งในระดับสมมติสัจจะและปรมัตถ์สัจจะอย่างมีเหตุผล

เปรียบประดุจนักตรรกศาสตร์นักปรัชญา หรือบุคคลากรในกระกระบวน การยุติธรรม (เช่น พนักงานสอบสวน  ผู้พิพากษา อัยการ) ที่จำเป็นต้องใช้หลักเหตุผล และพยานหลักฐานในการอธิบายความจริงซึ่งหากปราศจากการตรวจสอบอย่างรอบด้าน ความจริงนั้นย่อมคลาดเคลื่อนไปตามอคติและการคาดเดา

การเดินทางเต็มไปด้วยความยากลำบาก ต้องเผชิญกับความหนาวเหน็บ ความร้อนระอุ ฝุ่นละออง และข้อจำกัดปัจจัยพื้นฐานทั้งอาหารและที่อยู่อาศัย   โดยต้องเดินทางเท้าไม่ต่ำกว่า  ๒๐ กิโลเมตรต่อวัน ทว่าความยากลำบากเหล่านี้ กลับเป็นเครื่องมือขัดเกลาจิตใจ ชำระอคติ     และสร้างมิตรภาพอันงดงามกับชาวเนปาลท้องถิ่น    ผู้เปี่ยมด้วยด้วยศรัทธา บางคราพวกเขาได้นิมนต์คณะเข้าพักพิงในบ้านดินดั้งเดิมบนภูเขาสูงเพื่อเรียนรู้ทักษะการเอาตัวรอด ซึ่งเป็นบทเรียนชีวิตที่หาไม่ได้ในห้องเรียนมหาวิทยาลัย  คณะได้สวดมนต์และภาวนาให้ชีวิตของคนท้องถิ่นมีความสุข  ขณะที่พวกเขารับฟังบทสวดบาลีด้วยความสงบ และร่วมบริจาคเงินปัจจัยเกื้อหนุน มิตรภาพที่ไร้กำแพงภาษา เช่นนี้คือ ความงดงามของมนุษยชาติที่ประทับแน่นอยู่ในความทรงจำของผู้เขียนตลอดมา  

การเดินทางเข้าสู่เขตเทศบาลเมืองเทวทหะ (Devdaha Municipality)  ตั้งอยู่ในเขตรูปาลเดฮี (Rupandehi)     จังหวัดลุมพินี แม้สภาพภูมิประเทศในปัจจุบันจะเปลี่ยนผ่านไปสู่ความเป็นเมืองสมัยใหม่   ที่รายล้อมด้วยอาคารพาณิชย์  และประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดู  แต่บริเวณทางเข้าเมืองกลับปรากฏป้ายต้อนรับขนาดใหญ่ว่า  

" Wellcom to Devdaha} visit Devdaha birthpalce of Mayadevi  Mother of  Lord Buddha  "    

ข้อความดังกล่าวได้จุดประกายคำถามเชิงปรัชญาและโบราณคดีขึ้นว่า  พื้นที่เทศบาลเมืองเทวทหะในปัจจุบัน คือ    ที่ตั้งอันแท้จริงของเมืองโบราณเทวทหะในสมัยพุทธกาลจริงหรือไม่ อย่างไร ?  

๒.ความเป็นมาและบริบททางประวัติศาสตร์ในสมัยพุทธกาล

          ในสมัยพุทธกาล    เมืองนี้มีความสำคัญในฐานะราชธานีของแคว้นโกลิยะ  ซึ่งมีความสัมพันธ์อันแนบแน่นทางสายเลือดกับกรุงกบิลพัสดุ์แห่งแคว้นสักกะ โดยมีประเด็นทางประวัติศาสตร์ ดังนี้ :    

            ๒.๑ สถานที่ปะสูติของบุคคลสำคัญ  เทวทหะเป็นมาตภูมิของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ทางพุทธศาสนาหลายท่าน ได้แก่พระนางสิริมหามายา(พุทธมารดา)    พระนางประชาบดีโคตรมี(พระน้านาง และพระภิกษุณีรูปแรกในพระพุทธศาสนา)  และพระนางยโสธรา (พระชายาของเจ้าชายสิทธัตถะ)   

         ๒.๒  ความหมายแห่งนาม : ชื่อ "เทวทหะ"  แปล "สระน้ำของเทวดา" เชื่อกันว่ามีสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ ที่ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยน้ำมือมนุษย์  ซึ่งกษัตริย์และเหล่าเทวดาใช้เป็นที่สรงสนานและเจ้าชายสิทธัตถะก็เคยเสด็จมาประทับที่เมืองนี้ในช่วงทรงพระเยาว์  

         ๒.๓  จุดเชื่อมโยงแห่งการประสูติ  ตามโบราณราชประเพณีของฝ่ายขัตติยราช เมื่อพระนางสิริมหามายาทรงพระครรภ์แก่ ได้เสด็จออกจากกรุงกบิลพัสดุ์   เพื่อกลับไปประสูติพระโอรส  ณ  เมืองเทวทหะ อันเป็นเมืองตระกูลเดิม แต่เมื่อเสด็จถึงกึ่งกลางทาง ณ ป่าลุมพินี (ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์และเมืองเทวทหะ) ก็ทรงเจ็บพระครรภ์และประสูติเจ้าชายสิทธัตถะ  ณ ที่นั้น    

๓.การอ้างอิงพยานหลักฐานในพระไตรปิฎก

           การพิสูจน์การมีอยู่ และความสำคัญของเมืองเทวทหะสามารถใช้อ้างอิงพยานเอกสาร (Documentary Evidence) จากคัมภีร์พระไตรปิฎกภาษาบาลี (ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย) ได้อย่างชัดเจน ดังนี้คือ

           ๓.๑ เทวทหะสูตร (พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์)  พระพุทธองค์ตรัสเล่าว่า เคยเสด็จประทับ ณ นิโครธาราม เขตเมืองเทวทหะของชาวโกลิยะ และทรงแสดงธรรมโปรดนิครณถ์เกี่ยวกับเรื่องกรรมและการปรารถความเพียร ซึ่งยืนยันว่าเมืองเทวทหะเป็นสถานที่ซึ่งพระพุทธองค์เสด็จไปโปรดพระญาติฝ่ายมารดาอยู่เสมอ  

             ๓.๒ อภิณห์ปัจจเวกขณสูตรและคัมภีร์อังคุตตรนิกาย  ปรากฏบันทึกถึงการเสด็จประพาสและจาริกผ่านโกลิยะและเมืองเทวทหะในหลายโอกาส โดยมีแม่น้ำโรหิณีเป็นเส้นแบ่งเขตแดนทางภูมิศาสตร์ระหว่างแคว้นสักกะและแคว้นโกลิยะ และมีสวนลุมพินีตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างสองเมือง

                ๓.๓  คัมภีร์ชาตกัฏฐกถา(อรรถกถาชาดก)   ระบุถึงเส้นทางคมนาคมโบราณ ระหว่างสองเมืองไว้อย่างสอดคล้องกัน                    

๔.  ทัศนะทางโบราณคดีและอุปสรรค์ของการแสวงบุญในเมืองเทวทหะ

       ในปี พ.ศ. ๒๕๖๓ ผู้เขียนได้จาริกแสวงบุญ ณ  อำเภอเทวทหะพบว่า สภาพของเมืองโบราณเทวทหะ     ซึ่งในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการปกครองเมืองและการค้าที่เจริญรุ่งเรือง  มีกำแพงเมืองและป้อมปราการที่แข็งแรง  ปัจจุบันได้เปลี่ยนผ่านไปตามความเจริญของยุคสมัย พื้นที่ทุ่งนาในสมัยโบราณถูกแทนที่ อาคารพาณิชย์สมัยใหม่และประชากรส่วนใหญ่ล้วนนับถือฮินดู โดยแทบไม่มีชุมชนชาวพุทธหลงเหลืออยู่เลย 
ทว่าเมื่อพิจารณาจากป้ายต้อนรับขนาดใหญ่ที่ทางเข้าเมือง ซึ่งประกาศชัดเจนว่าเป็นดินแดนประสูติของพระนางมายาเทวี ย่อมสะท้อนให้เห็นถึงการยอมรับทางประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ความว่า

"ยินดีต้อนรับสู่เมืองเทวทหะ โปรดเยี่ยมชมสถานที่ประสูติของพระนางมายาเทวีพระมารดาของพระพุทธเจ้า 
(welcom to Devdaha, visit devdaha birth place of mayadevi mother of Lord Buddha)  

 เมื่อผู้เขียนได้ยินข้อเท็จจริงจากหลักฐานป้ายต้อนรับผู้แสวงบุญของเทศบาลเมืองเทวทหะ  เขตรูปาลเดฮี  จังหวัดลุมพินีประเทศเนปาล  ผู้เขียนก็ยอมรับโดยปริยายว่าเทศบาลเมืองเทวทหะ เป็นสถานที่ประสูติของพระราชินีมายาเทวีจริง  อย่างไรก็ตาม การศึกษาทางโบราณคดียังคงเผชิญกับอุปสรรคสำคัญหลายประการ:


          ๔.๑ การขาดการสำรวจขุดค้นทางโบราณคดีอย่างเป็นระบบ เมื่อพื้นที่สวนใหญ่ของเมืองเทวทหะ ยังคงเป็นเนินดินที่ฝังซากโบราณสถานไว้     เช่น บริเวณภวาณีปุร์ (Bhawanipur), กันยาไม (Kanyamai) ซึ่งเชื่อว่าเป็นพระราชวังโบราณหรือสถูปโบราณและยังไม่ได้รับการขุดค้นและศึกษาวิจัยทางโบราณคดีอย่างครบถ้วน เมื่อเทียบกับลุมพินีหรือกบิลพัสดุ์ แต่ให้หลักฐานทางประวัติศาสตร์หลายอย่างยังไม่ชัดเจนและอาจถูกทำลายตามกาลเวลา  

         ๔.๒ การขยายตัวของชุมชนและการใช้ประโยชน์ที่ดิน  เมื่อพื้นที่เกษตรกรรมและทุ่งนาโบราณ แทนที่ด้วยอาคารพาณิชย์ และบ้านเรือนยุคใหม่ ส่งผลให้ร่องรอยทางประวัติศาสตร์เสี่ยงต่อการถูกทำลาย 

       ๔.๓ การพัฒนาเสร้นทางการท่องเที่ยวและจาริกแสวงบุญ  เมื่อนักแสวงบุญส่วนใหญ่มักจบโปรแกรมการเดินทางที่ลุมพินี ทำให้เมืองเทวทหะ ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ ๕๗ กิโลเมตร  กลายเป็นเมืองลึกลับที่คนผู้แสวงบุญส่วนใหญ่ขาดความสนใจเข้าถึงการปฏิบัติบูชา ขาดสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย และการประชาสัมพันธ์ที่เพียงพอ

         ๔.๔ การอนุรักษ์โบราณวัตถุและพัฒนาธรรมชาติที่สำคัญ ใน ปัจจุบันมีเพียงสถานที่สำคัญบางแห่งที่ได้รับการอนุรักษ์ เช่น   ต้นปาการี (Pakari Tree)   ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีเส้นรอบวงกว้างและเชื่อกันว่า พระพุทธเจ้าเคยเสด็จมาประทับพักผ่อน หรือซากกำแพงเมืองโบราณที่ ภวานีปุร์ (Bhawanipur) ยังต้องการวางแผนจัดการพื้นทีอย่างยั่งยืน โดยฌฉพาะสถานที่ปฏิบัติบูชาของผู้แสวงบุญ เพื่อป้องกันการบุกรุกจากชุมชน และการเสื่อมสภาพของโบราณวัตถุ  เป็นต้น 
         

๕.บทสรุป ตามหลักกาลามสูตรพระพุทธองค์ทรงสอนมิให้เชื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เพียงเพราะมีการบันทึกไว้ตำราเรียนหรือคัมภีร์ทางศาสนา เนื่อง จากมนุษย์ทุกคนไม่ว่าจะเป็นนักปรัชญา นักตรรกศาสตร์หรือ นักวิชาการทุกสาขา ต่างก็เป็นมนุษย์ล้วนมีข้อจำกัดในการรับรู้ผ่านอายตนะภายใน และอาจตกอยู่ในอคติในการแสดงทัศนะของตน  โดยอาศัยปฏิภาณไหวพริบและคาดคะเนในการอธิบายความจริงเชิงตรรกะ  บางครั้งอาจถูกต้อง บางครั้งอาจผิดพลาด  บางครั้งก็อาจมีความคลาดเคลื่อน หรือแปรเปลี่ยนไปตามบริบทที่เกิดขึ้น   วิญญูชนอย่างเจ้าชายสิทธัตถะจึงวางแนวทางการค้นหาความจริงโดยเริ่มจากความสงสัย จึงเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างมีเหตุผล

ดังนั้น การพิสูจน์ว่า "เขตเทศบาลเมืองเทวทหะ" (Devdaha Municipality) ในปัจจุบัน คือที่ตั้งของเมืองโบราณเทวทหะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นโกลิยะ เป็นสถานที่ประสูติของพระนางมายาเทวี พระมารดาของพระพุทธเจ้าศากยมุนีจริงหรือไม่   จึงต้องอาศัยการวิเคราะห์เชิงอนุมาน ผ่านพยานหลักฐานรอบด้านอย่างเป็นระบบดังนี้คือ
  • ๕.๑ พยานเอกสาร การเปรียบเทียบข้อความในพระไตรปิฎกภาษาบาลีกับบันทึกการเดินทางแสวงบุญของพระภิกษุชาวจีนได้แก่ พระฟาเหียน และพระถังซัมจัง ซึ่งได้บันทึกทิศทาง ระยะทางและสภาพภูมิศาสตร์ของเมืองเทวทหะและลุมพินีไว้อย่างชัดเจน
  • ๕.๒พยานวัตถุ(material evidence)การสืบหาร่องรอยศาสนสถานและสถูปโบราณที่สร้างขึ้นพระเจ้าอโศกมหาราช  หลักฐานเอกสารดิจิทัลคือแผนที่โลกของกูเกิล   พยานวัตถุได้แก่  โบราณสถานที่สร้างขึ้นเป็นศาสนสถานในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราชรวมถึงโบราณวัตถุในพื้นที่รอบเขตรูปาลเดฮีเช่น เมืองโบราณภวานีปุร์ ฺ(Bhawapur) และกันยาไม (Kanyamai)  
  • ๕.๓ เอกสารดิจิทัลและเทคโนโลยี่สารสนเทศ การใช้ดาวเทียมและเทคโนโลยี่สารสนเทศ เพื่อวิเคราะห์พิกัดทางภูมิศาสตร์ คำนวณระยะทางและตรวจลำน้ำโบราณอย่างแม่นยำ(เช่นแม่น้ำโรหิณี)

บทความนี้จะเป็นองค์ความรู้เบื้องต้นสำหรับพระธรรมทูตในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและประกอบพิธีปฏิบัติบูชา  เพื่อพัฒนาศักยภาพชีวิตของผู้แสวงบุญให้มีชีวิตที่เข้มแข็งด้วยการทำสมาธิ ชำระล้างกิเลสและทำจิตให้บริสุทธิ์ปราศจากอคติ  มีอารมณ์ไม่เศร้าหมอง มีบุคลิกอ่อนโยนเหมาะแก่การอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม มั่นคงในอุดมคติของชีวิต ไม่อ่อนไหวต่อการปฏิบัติหน้าที่ต่อสังคมและประเทศชาติ ด้วยปัญญาและทักษะในการแก้ปัญหาด้วยตนเองในบ้านเกิดของพระนางมายาเทวี  ส่วนกระบวนการพิจารณาความจริงโดยวิเคราะห์โดยอนุมานความรู้จากหลักฐานตาง ๆ เช่น เป็นพยานบุคคลพยานเอกสาร(documentary evidence) พยานวัตถุ (material evidence)และแผนที่โลกของกูเกิลนั้น จะเป็นประโยชน์สำหรับนิสิตปริญญาเอกสาขาพระพุทธศาสนาและปรัชญาในการทำวิจัยในระดับปริญญาเอก คำตอบที่ได้รับจากการวิเคราะห์ จะผ่านเกณฑ์การตัดสินที่สมเหตุสมผลคำตอบเกี่ยวกับเมืองเทวทหะโบราณ บ้านเกิดแห่งพระนางมายาเทวี พระมารดาของพระพุทธเจ้าไม่มีข้อกังขาใด ๆ   


ไม่มีความคิดเห็น:

Post Top Ad

Your Ad Spot

หน้าเว็บ