บทนำสู่การมีอยู่ของภวานีปุร์ (Bhawanipur) , สถานที่ประสูติของพระราชินีมายาเทวี ในปรัชญาพุทธภูมิ
(Introduction to The Existence of Bhawanipur , the Birthplace of Queen Maya Devi in Buddhaphumi Philosophy)
๑.บทนำ ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา
ในสมัยพุทธกาล เมืองโบราณเทวทหะ ดำรงสถานะเป็นราชธานีของแคว้นโกลิยะ ซึ่งมีความสัมพันธ์ทางสายเลือด และเครือญาติอันแนบแน่นกับกรุงกบิลพัสดุ์แห่งแคว้นสักกะ ทั้งสองพระราชวงศ์ (ศากยวงศ์และโกลิยวงศ์) นิยมอภิเษกสมรสกันเองในหมู่พระญาติ เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของสายเลือด ในมติทางการเมือง ทั้งสองพระราชอาณาจักรปกครองด้วยระบอบสามัคคีธรรม ภายใต้กฎหมายและจารีตปรเพณีเคร่งครัดเรื่องวรรณะ โดยมีข้อห้ามไม่ให้ประชาชนสมสู่หรือแต่งงานข้ามวรรณะ
พระนามของเมือง"เทวทหะ" แปลว่า "สระน้ำของเทวดา" โดยเชื่อกันว่าเป็นสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และเป็นสถานที่ซึ้งเจ้าชายสิทธัตถะเคยเสด็จประทับเล่นในยามทรงพระเยาว์
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๓ ผู้เขียนตัดสินใจเข้าร่วมโครงการ "ก้าวตามธรรม" (Walking Follow the dhamma) ซึ่งจัดโดยคณะพระภิกษุสงฆ์เถรวาทกลุ่มเล็ก ๆ เพื่อปฏิบัติธรรมตามรอยพระศาสดา ณ สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล การเดินทางเริ่มต้นที่เมืองโปขระ (Pokhara) เมืองท่ามกลางวงล้อมของเทือกเขาหิมาลัย ริมทะเลสาบโปขระอันสวยงาม ที่รายล้อมรอบด้วยน้ำใสสะอาดและอากาศบริสุทธิมุ่งหน้าสู่ที่ราบลุมพินี อันเป็นดินแดนประสูติของพระสัมมาพุทธเจ้า
การจาริกแสวงบุญด้วยการเดินเท้าถือเป็นวัตรปฏิบัติที่สืบทอดมายาว นานกว่า๒,๕๐๐ ปี เป็นที่นิยมของพระภิกษุสงฆ์ทั้งฝ่ายเถรวาทและมหายาน ด้วยความเชื่อที่ว่า แม้จะได้รับการอุปสมบทแล้ว แต่หากยังไม่เคยจาริกแสวงบุญ ย่อมขาดการพัฒนาศักยภาพชีวิต ขาดความเพียรพยายามในการแสวงหาความรู้ จากประสบการณ์ตรงผ่านอายตนะภายใน ขาดสติระลึกรู้และขาดสมาธิในการฝึกฝนจิตใจ ชีวิตย่อมตกอยู่ในความมืดมิด ไร้ปัญญาที่จะเข้าใจความจริงทั้งในระดับสมมติสัจจะและปรมัตถ์สัจจะอย่างมีเหตุผล
เปรียบประดุจนักตรรกศาสตร์นักปรัชญา หรือบุคคลากรในกระกระบวน การยุติธรรม (เช่น พนักงานสอบสวน ผู้พิพากษา อัยการ) ที่จำเป็นต้องใช้หลักเหตุผล และพยานหลักฐานในการอธิบายความจริงซึ่งหากปราศจากการตรวจสอบอย่างรอบด้าน ความจริงนั้นย่อมคลาดเคลื่อนไปตามอคติและการคาดเดา
การเดินทางเต็มไปด้วยความยากลำบาก ต้องเผชิญกับความหนาวเหน็บ ความร้อนระอุ ฝุ่นละออง และข้อจำกัดปัจจัยพื้นฐานทั้งอาหารและที่อยู่อาศัย โดยต้องเดินทางเท้าไม่ต่ำกว่า ๒๐ กิโลเมตรต่อวัน ทว่าความยากลำบากเหล่านี้ กลับเป็นเครื่องมือขัดเกลาจิตใจ ชำระอคติ และสร้างมิตรภาพอันงดงามกับชาวเนปาลท้องถิ่น ผู้เปี่ยมด้วยด้วยศรัทธา บางคราพวกเขาได้นิมนต์คณะเข้าพักพิงในบ้านดินดั้งเดิมบนภูเขาสูงเพื่อเรียนรู้ทักษะการเอาตัวรอด ซึ่งเป็นบทเรียนชีวิตที่หาไม่ได้ในห้องเรียนมหาวิทยาลัย คณะได้สวดมนต์และภาวนาให้ชีวิตของคนท้องถิ่นมีความสุข ขณะที่พวกเขารับฟังบทสวดบาลีด้วยความสงบ และร่วมบริจาคเงินปัจจัยเกื้อหนุน มิตรภาพที่ไร้กำแพงภาษา เช่นนี้คือ ความงดงามของมนุษยชาติที่ประทับแน่นอยู่ในความทรงจำของผู้เขียนตลอดมา

การเดินทางเข้าสู่เขตเทศบาลเมืองเทวทหะ (Devdaha Municipality) ตั้งอยู่ในเขตรูปาลเดฮี (Rupandehi) จังหวัดลุมพินี แม้สภาพภูมิประเทศในปัจจุบันจะเปลี่ยนผ่านไปสู่ความเป็นเมืองสมัยใหม่ ที่รายล้อมด้วยอาคารพาณิชย์ และประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดู แต่บริเวณทางเข้าเมืองกลับปรากฏป้ายต้อนรับขนาดใหญ่ว่า
" Wellcom to Devdaha} visit Devdaha birthpalce of Mayadevi Mother of Lord Buddha "
ข้อความดังกล่าวได้จุดประกายคำถามเชิงปรัชญาและโบราณคดีขึ้นว่า พื้นที่เทศบาลเมืองเทวทหะในปัจจุบัน คือ ที่ตั้งอันแท้จริงของเมืองโบราณเทวทหะในสมัยพุทธกาลจริงหรือไม่ อย่างไร ?
๒.ความเป็นมาและบริบททางประวัติศาสตร์ในสมัยพุทธกาล
ในสมัยพุทธกาล เมืองนี้มีความสำคัญในฐานะราชธานีของแคว้นโกลิยะ ซึ่งมีความสัมพันธ์อันแนบแน่นทางสายเลือดกับกรุงกบิลพัสดุ์แห่งแคว้นสักกะ โดยมีประเด็นทางประวัติศาสตร์ ดังนี้ :
๒.๑ สถานที่ปะสูติของบุคคลสำคัญ เทวทหะเป็นมาตภูมิของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ทางพุทธศาสนาหลายท่าน ได้แก่พระนางสิริมหามายา(พุทธมารดา) พระนางประชาบดีโคตรมี(พระน้านาง และพระภิกษุณีรูปแรกในพระพุทธศาสนา) และพระนางยโสธรา (พระชายาของเจ้าชายสิทธัตถะ)
๒.๒ ความหมายแห่งนาม : ชื่อ "เทวทหะ" แปล "สระน้ำของเทวดา" เชื่อกันว่ามีสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ ที่ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยน้ำมือมนุษย์ ซึ่งกษัตริย์และเหล่าเทวดาใช้เป็นที่สรงสนานและเจ้าชายสิทธัตถะก็เคยเสด็จมาประทับที่เมืองนี้ในช่วงทรงพระเยาว์
๒.๓ จุดเชื่อมโยงแห่งการประสูติ ตามโบราณราชประเพณีของฝ่ายขัตติยราช เมื่อพระนางสิริมหามายาทรงพระครรภ์แก่ ได้เสด็จออกจากกรุงกบิลพัสดุ์ เพื่อกลับไปประสูติพระโอรส ณ เมืองเทวทหะ อันเป็นเมืองตระกูลเดิม แต่เมื่อเสด็จถึงกึ่งกลางทาง ณ ป่าลุมพินี (ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์และเมืองเทวทหะ) ก็ทรงเจ็บพระครรภ์และประสูติเจ้าชายสิทธัตถะ ณ ที่นั้น
๓.การอ้างอิงพยานหลักฐานในพระไตรปิฎก
การพิสูจน์การมีอยู่ และความสำคัญของเมืองเทวทหะสามารถใช้อ้างอิงพยานเอกสาร (Documentary Evidence) จากคัมภีร์พระไตรปิฎกภาษาบาลี (ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย) ได้อย่างชัดเจน ดังนี้คือ
๓.๑ เทวทหะสูตร (พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์) พระพุทธองค์ตรัสเล่าว่า เคยเสด็จประทับ ณ นิโครธาราม เขตเมืองเทวทหะของชาวโกลิยะ และทรงแสดงธรรมโปรดนิครณถ์เกี่ยวกับเรื่องกรรมและการปรารถความเพียร ซึ่งยืนยันว่าเมืองเทวทหะเป็นสถานที่ซึ่งพระพุทธองค์เสด็จไปโปรดพระญาติฝ่ายมารดาอยู่เสมอ
๓.๒ อภิณห์ปัจจเวกขณสูตรและคัมภีร์อังคุตตรนิกาย ปรากฏบันทึกถึงการเสด็จประพาสและจาริกผ่านโกลิยะและเมืองเทวทหะในหลายโอกาส โดยมีแม่น้ำโรหิณีเป็นเส้นแบ่งเขตแดนทางภูมิศาสตร์ระหว่างแคว้นสักกะและแคว้นโกลิยะ และมีสวนลุมพินีตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างสองเมือง
๓.๓ คัมภีร์ชาตกัฏฐกถา(อรรถกถาชาดก) ระบุถึงเส้นทางคมนาคมโบราณ ระหว่างสองเมืองไว้อย่างสอดคล้องกัน
๔. ทัศนะทางโบราณคดีและอุปสรรค์ของการแสวงบุญในเมืองเทวทหะ
ในปี พ.ศ. ๒๕๖๓ ผู้เขียนได้จาริกแสวงบุญ ณ อำเภอเทวทหะพบว่า สภาพของเมืองโบราณเทวทหะ ซึ่งในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการปกครองเมืองและการค้าที่เจริญรุ่งเรือง มีกำแพงเมืองและป้อมปราการที่แข็งแรง ปัจจุบันได้เปลี่ยนผ่านไปตามความเจริญของยุคสมัย พื้นที่ทุ่งนาในสมัยโบราณถูกแทนที่ อาคารพาณิชย์สมัยใหม่และประชากรส่วนใหญ่ล้วนนับถือฮินดู โดยแทบไม่มีชุมชนชาวพุทธหลงเหลืออยู่เลย
ทว่าเมื่อพิจารณาจากป้ายต้อนรับขนาดใหญ่ที่ทางเข้าเมือง ซึ่งประกาศชัดเจนว่าเป็นดินแดนประสูติของพระนางมายาเทวี ย่อมสะท้อนให้เห็นถึงการยอมรับทางประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ความว่า
"ยินดีต้อนรับสู่เมืองเทวทหะ โปรดเยี่ยมชมสถานที่ประสูติของพระนางมายาเทวีพระมารดาของพระพุทธเจ้า
(welcom to Devdaha, visit devdaha birth place of mayadevi mother of Lord Buddha)
เมื่อผู้เขียนได้ยินข้อเท็จจริงจากหลักฐานป้ายต้อนรับผู้แสวงบุญของเทศบาลเมืองเทวทหะ เขตรูปาลเดฮี จังหวัดลุมพินีประเทศเนปาล ผู้เขียนก็ยอมรับโดยปริยายว่าเทศบาลเมืองเทวทหะ เป็นสถานที่ประสูติของพระราชินีมายาเทวีจริง อย่างไรก็ตาม การศึกษาทางโบราณคดียังคงเผชิญกับอุปสรรคสำคัญหลายประการ:
๔.๑ การขาดการสำรวจขุดค้นทางโบราณคดีอย่างเป็นระบบ เมื่อพื้นที่สวนใหญ่ของเมืองเทวทหะ ยังคงเป็นเนินดินที่ฝังซากโบราณสถานไว้ เช่น บริเวณภวาณีปุร์ (Bhawanipur), กันยาไม (Kanyamai) ซึ่งเชื่อว่าเป็นพระราชวังโบราณหรือสถูปโบราณและยังไม่ได้รับการขุดค้นและศึกษาวิจัยทางโบราณคดีอย่างครบถ้วน เมื่อเทียบกับลุมพินีหรือกบิลพัสดุ์ แต่ให้หลักฐานทางประวัติศาสตร์หลายอย่างยังไม่ชัดเจนและอาจถูกทำลายตามกาลเวลา
๔.๒ การขยายตัวของชุมชนและการใช้ประโยชน์ที่ดิน เมื่อพื้นที่เกษตรกรรมและทุ่งนาโบราณ แทนที่ด้วยอาคารพาณิชย์ และบ้านเรือนยุคใหม่ ส่งผลให้ร่องรอยทางประวัติศาสตร์เสี่ยงต่อการถูกทำลาย
๔.๓ การพัฒนาเสร้นทางการท่องเที่ยวและจาริกแสวงบุญ เมื่อนักแสวงบุญส่วนใหญ่มักจบโปรแกรมการเดินทางที่ลุมพินี ทำให้เมืองเทวทหะ ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ ๕๗ กิโลเมตร กลายเป็นเมืองลึกลับที่คนผู้แสวงบุญส่วนใหญ่ขาดความสนใจเข้าถึงการปฏิบัติบูชา ขาดสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย และการประชาสัมพันธ์ที่เพียงพอ
๔.๔ การอนุรักษ์โบราณวัตถุและพัฒนาธรรมชาติที่สำคัญ ใน ปัจจุบันมีเพียงสถานที่สำคัญบางแห่งที่ได้รับการอนุรักษ์ เช่น ต้นปาการี (Pakari Tree) ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีเส้นรอบวงกว้างและเชื่อกันว่า พระพุทธเจ้าเคยเสด็จมาประทับพักผ่อน หรือซากกำแพงเมืองโบราณที่ ภวานีปุร์ (Bhawanipur) ยังต้องการวางแผนจัดการพื้นทีอย่างยั่งยืน โดยฌฉพาะสถานที่ปฏิบัติบูชาของผู้แสวงบุญ เพื่อป้องกันการบุกรุกจากชุมชน และการเสื่อมสภาพของโบราณวัตถุ เป็นต้น

๕.บทสรุป ตามหลักกาลามสูตรพระพุทธองค์ทรงสอนมิให้เชื่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เพียงเพราะมีการบันทึกไว้ตำราเรียนหรือคัมภีร์ทางศาสนา เนื่อง จากมนุษย์ทุกคนไม่ว่าจะเป็นนักปรัชญา นักตรรกศาสตร์หรือ นักวิชาการทุกสาขา ต่างก็เป็นมนุษย์ล้วนมีข้อจำกัดในการรับรู้ผ่านอายตนะภายใน และอาจตกอยู่ในอคติในการแสดงทัศนะของตน โดยอาศัยปฏิภาณไหวพริบและคาดคะเนในการอธิบายความจริงเชิงตรรกะ บางครั้งอาจถูกต้อง บางครั้งอาจผิดพลาด บางครั้งก็อาจมีความคลาดเคลื่อน หรือแปรเปลี่ยนไปตามบริบทที่เกิดขึ้น วิญญูชนอย่างเจ้าชายสิทธัตถะจึงวางแนวทางการค้นหาความจริงโดยเริ่มจากความสงสัย จึงเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างมีเหตุผล
ดังนั้น การพิสูจน์ว่า "เขตเทศบาลเมืองเทวทหะ" (Devdaha Municipality) ในปัจจุบัน คือที่ตั้งของเมืองโบราณเทวทหะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นโกลิยะ เป็นสถานที่ประสูติของพระนางมายาเทวี พระมารดาของพระพุทธเจ้าศากยมุนีจริงหรือไม่ จึงต้องอาศัยการวิเคราะห์เชิงอนุมาน ผ่านพยานหลักฐานรอบด้านอย่างเป็นระบบดังนี้คือ
- ๕.๑ พยานเอกสาร การเปรียบเทียบข้อความในพระไตรปิฎกภาษาบาลีกับบันทึกการเดินทางแสวงบุญของพระภิกษุชาวจีนได้แก่ พระฟาเหียน และพระถังซัมจัง ซึ่งได้บันทึกทิศทาง ระยะทางและสภาพภูมิศาสตร์ของเมืองเทวทหะและลุมพินีไว้อย่างชัดเจน
- ๕.๒พยานวัตถุ(material evidence)การสืบหาร่องรอยศาสนสถานและสถูปโบราณที่สร้างขึ้นพระเจ้าอโศกมหาราช หลักฐานเอกสารดิจิทัลคือแผนที่โลกของกูเกิล พยานวัตถุได้แก่ โบราณสถานที่สร้างขึ้นเป็นศาสนสถานในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราชรวมถึงโบราณวัตถุในพื้นที่รอบเขตรูปาลเดฮีเช่น เมืองโบราณภวานีปุร์ ฺ(Bhawapur) และกันยาไม (Kanyamai)
- ๕.๓ เอกสารดิจิทัลและเทคโนโลยี่สารสนเทศ การใช้ดาวเทียมและเทคโนโลยี่สารสนเทศ เพื่อวิเคราะห์พิกัดทางภูมิศาสตร์ คำนวณระยะทางและตรวจลำน้ำโบราณอย่างแม่นยำ(เช่นแม่น้ำโรหิณี)
บทความนี้จะเป็นองค์ความรู้เบื้องต้นสำหรับพระธรรมทูตในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและประกอบพิธีปฏิบัติบูชา เพื่อพัฒนาศักยภาพชีวิตของผู้แสวงบุญให้มีชีวิตที่เข้มแข็งด้วยการทำสมาธิ ชำระล้างกิเลสและทำจิตให้บริสุทธิ์ปราศจากอคติ มีอารมณ์ไม่เศร้าหมอง มีบุคลิกอ่อนโยนเหมาะแก่การอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม มั่นคงในอุดมคติของชีวิต ไม่อ่อนไหวต่อการปฏิบัติหน้าที่ต่อสังคมและประเทศชาติ ด้วยปัญญาและทักษะในการแก้ปัญหาด้วยตนเองในบ้านเกิดของพระนางมายาเทวี ส่วนกระบวนการพิจารณาความจริงโดยวิเคราะห์โดยอนุมานความรู้จากหลักฐานตาง ๆ เช่น เป็นพยานบุคคลพยานเอกสาร(documentary evidence) พยานวัตถุ (material evidence)และแผนที่โลกของกูเกิลนั้น จะเป็นประโยชน์สำหรับนิสิตปริญญาเอกสาขาพระพุทธศาสนาและปรัชญาในการทำวิจัยในระดับปริญญาเอก คำตอบที่ได้รับจากการวิเคราะห์ จะผ่านเกณฑ์การตัดสินที่สมเหตุสมผลคำตอบเกี่ยวกับเมืองเทวทหะโบราณ บ้านเกิดแห่งพระนางมายาเทวี พระมารดาของพระพุทธเจ้าไม่มีข้อกังขาใด ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น