บทนำสู่ปรัชญาพุทธภูมิ : กฎแห่งกรรมในชีวิตตามที่พบในพระไตรปิฎก

บทนำสู่ปรัชญาพุทธภูมิ  :  กฎแห่งกรรมในชีวิตตามที่พบในพระไตรปิฎก 

Introduction to  Buddhaphumi philosophy : The Natural  law of  Karma in Human life 

in Tripitaka

บทนำ      

                   ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ และซับซ้อน  เกินขอบเขตที่อายตนะภายในของมนุษยชาติจะเข้าใจได้ เนื่องจากมนุษยชาตินั้นมีขอบเขตจำกัดในการรับรู้         และตกอยู่ภายใต้ความลำเอียงต่อผู้อื่น เนื่องจากความไม่รู้ของตนเอง   ส่งผลให้ชีวิตเต็มไปด้วยความมืดมิด       ขาดปัญญาที่จะเข้าใจความจริงเกี่ยวกับสิ่งต่างๆทั้งที่เป็นความจริงที่สมมติขึ้นและความจริงขั้นปรมัตถ์  ในฐานะที่มนุษยชาติมีบทบาทในสังคมในฐานะนักวิชาการในสาขาต่าง  ๆ           พวกเขาต้องแสดงความคิดเห็นของตนต่อสังคมหรือสื่อสังคมออนไลน์ในยุคปัจจุบัน       หากนักวิชาการเหล่านั้นแสดงความคิดเห็นของตนเองเกี่ยวกับความจริงของสิ่งต่าง ๆ        โดยอาศัยปฏิภาณตามหลักเหตุผล  และคาดคะเนความจริงจากสิ่งที่ได้ยินมานั้น  เมื่อคิดแล้ว พวกเขาก็ใช้เหตุผลอธิบายความคิดเห็นของตนเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ   นั้น บางครั้งคำอธิบายก็ถูกต้อง   บางครั้งคำอธิบายก็ไม่ถูกต้อง  บางครั้งคำอธิบายเป็นแบบหนึ่ง          บางครั้งคำอธิบายเป็นอีกแบบหนึ่ง เป็นต้น  วิญญูชนเช่นเจ้าชายสิทธัตถะหรือพระพุทธเจ้าเมื่อได้ยินความคิดเห็นของนักวิชาการในสาขาต่าง ๆแล้ว พระองค์ทรงไม่เชื่อว่าเป็นความจริง  และไม่ยอมนักวิชาการดังกล่าวเป็นพยานยืนยันความจริงในเรื่องนั้น      

              โดยทั่วไป  ตามคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น     ชีวิตของผู้คนทั่วโลกนั้น    ถูกกำหนดด้วยปัจจัยทางกายและจิตใจ  ในขณะที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้       จิตใจของพวกเขาใช้อายตนะภายในที่จำกัดในการรับรู้สิ่งต่าง  ๆ   เช่น  อาหาร   ที่อยู่อาศัย      เครื่องนุ่งห่มและยารักษาโรค  สิ่งเหล่านี้เรียกว่า "ปัจจัย ๔"       สำหรับการดำรงชีวิตของมนุษย์หรือ  เรียกว่า "ปัจจัยสี่"    สำหรับพระภิกษุสงฆ์   อย่างไรก็ตาม  แม้ว่ามนุษย์จะสามารถพึ่งพาปัจจัยสี่นี้ได้   แต่ทุกคนก็มีตัณหาและความโลภอยู่ในจิตใจ        พวกเขาแสดงเจตนาของตนผ่านทางอายตนะภายใน   ผ่านการกระทำทางกาย,  ความคิด และคำพูด พวกเขาสร้าง    "จินตนาการ" หรือ "สร้างภาพในจิตใจ"    ซึ่งก่อให้เกิดตัณหา   เช่น    ความปรารถนาที่ครอบครอง,  ความปรารถนาที่จะเป็น  หรือดำรงตำแหน่งในอาชีพการงาน  สิ่งเหล่านี้คือ  สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นจากเจตนาของตนเอง    โดยไม่ตระหนักถึงความเป็นจริงในชีวิตของตนซึ่งเป็นทั้งความจริงที่สมมติขึ้น และความจริงขั้นปรมัตถ์   มนุษย์มักหมกมุ่นอยู่กับการแสวงหาสิ่งต่างๆ  เพื่อสนองความต้องการทางกายและจิตใจ        ซึ่งนำไปสู่ความคิดและเจตนาในการกระทำของพวกเขา   ในตอนแรก พวกเขาพึ่งพาเลือดและเนื้อของมารดาเพื่อบำรุงร่างกายและจิตใจ  

 

                ตั้งแต่เกิดมา      พวกเขาก็เริ่มตระหนักถึงความทุกข์ทรมานที่เกิดจากการฆาตกรรม  การลักทรัพย์ การยักยอกทรัพย์    การนอกใจ  การใส่ร้ายป้ายสี   การใช้สุราและยาเสพติด     เพื่อบรรเทาความผูกพันทางอารมณ์     (ความทุกข์)     การกระทำเหล่านี้เกิดจากตัณหาที่ซ่อนเร้นอยู่ในจิตใจ   เมื่อขาดสติ พวกเขาจึงคิดก่อนกระทำไม่ได้  เมื่อพวกเขาตั้งใจกระทำ        พวกเขาไม่รู้ถึงผลที่ตามมาในชาตินี้และชาติหน้า อย่างไรก็ตาม  คนส่วนใหญ่เชื่อว่ากรรม     เมื่อเกิดขึ้นแล้ว จะคงอยู่ชั่วขณะหนึ่งแล้วหายไป  ไม่มีผลกระทบต่อผู้กระทำ    เพราะไม่มีใครเห็นการกระทำของพวกเขา          แต่กรรมนี้สร้างความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้อื่นเป็นมูลค่าหลายแสนล้านบาทต่อปี      เมื่อถูกจับได้  พวกเขามักปฏิเสขข้อกล่าวหา      และรัฐบาลของแต่ละประเทศจะเก็บภาษี    เพื่อชดเชยความเสียหายที่เกิดขึ้นกับประชาชนของตน         

              ผลที่ตามมาจากการกระทำที่ละเมิดชีวิต    และทรัพย์สินของประชาชนเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาประเทศ เนื่องจากประชาชนขาดความเชื่อมั่นใจในชีวิตของตนเอง       จึงขาดความแรงจูงใจในการแสวงหาความรู้และทักษะ เพื่อพึ่งพาตนเองโดยไม่ต้องพึงพาความช่วยเหลือจากรัฐบาล      พวกเขาขาดวิสัยทัศน์ในการลงมือปฏิบัติ   ซึ่งอาจนำไปสู่การทำร้ายชีวิตและทรัพย์สินของผู้อื่นอย่างร้ายแรง     ส่งผลให้ขาดความเข้มแข็งทางจิตใจผ่านการทำสมาธิในชีวิตประจำทุกวัน และ ขาดความสามารถทางปัญญาที่จะเข้าใจความจริงที่สมมติขึ้นและความจริงขั้นปรมัตถ์  ด้วยเหตุนี้   พวกเขาจึงไม่สามารถใช้เหตุผลและเจราจาต่อรองกับประชาคมโลกได้     โดยไม่ต้องพึ่งพาการแทรกแซงจากต่างชาติ ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสียหายต่อผลประโยชน์ทางการเมือง     การศึกษา  เศรฐกิจ   ศาสนา และวัฒนธรรม  

                 ดังนั้น     รัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยจึงมีหน้าที่ส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชนผ่านระบบการศึกษาแห่งชาติ    การดำรงชีวิตอย่างพึงพาตนเอง          และทักษะการพึ่งพาตนเอง โดยคำนึงถึงหลักศีลธรรมและกฎหมายของพระพุทธศาสนา      เพื่อสร้างมาตรฐานการประพฤติที่เหมาะสมหรับการอยู่ร่วมกันในสังคม และเพื่อให้มั่นใจว่าศักดิ์ศรี สิทธิ เสรีภาพและความเสมอภาคของมนุษย์ได้รับการคุ้มครองภายใต้รัธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช ๒๕๖๐  ประชาชนควรสามารถใช้สิทธิตามกฎหมาย     และปฏิบัติหน้าที่ต่อผู้อื่นด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและยุติธรรม    พวกเขาควรมีรายได้เพียงพอที่จะจ่ายภาษีให้แก่ประเทศตามความสามารถและทักษะของตน   ซึ่งจะนำไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองอย่างต่อเนื่องของประเทศชาติ      

              ในปัจจุบัน     ประเทศต่าง ๆ  ทั่วโลก  จึงได้จัดตั้งสถาบันการศึกษาในสาขาวิชาต่าง ๆ    เพื่อให้ประชาชนได้รับการศึกษาและพัฒนาศักยภาพ    สร้างความรู้ในหลากหลายสาขาวิชาที่น่าสนใจและมีคุณค่าแก่การศึกษา   เป้าหมาย คือการบ่มเพาะความรู้ในจิตใจให้เป็นรากฐานของชีวิต      และสร้างความรู้จากประสบการณ์ชีวิตผ่านอายตนะภายในและสั่งสมความรู้นี้เป็นข้อมูลทางอารมณ์ในจิตใจ  จากนั้นจึงนำความรู้นี้ไปสร้างนวัตกรรมใหม่ ๆ   ด้วยถ่ายทอดความรู้เหล่านี้เป็นตำรา  คัมภีร์ทางศาสนา    และเอกสารดิจิทัล             เปิดหลักสูตรในโรงเรียนและมหาวิทยาลัย เช่น ปรัชญา พระพุทธศาสนา และวิทยาศาสตร์  เป็นต้น  

                เมื่อเราศึกษาประวัติศาสตร์เกี่ยวกับความรู้ของมนุษย์   โดยอาศัยหลักฐานในพระไตรปิฎกมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เราพบข้อเท็จจริงในเบื้องต้นว่า    ในยุคก่อนพุทธกาล เป็นยุครุ่งเรืองของศาสนาพราหมณ์  ถือเป็นยุคแห่ง "ความเชื่อ" ในศาสนาพราหมณ์  ผู้คนในสมัยนั้น     เชื่อในคำสอนของศาสนาพราหมณ์เกี่ยวกับการมีอยู่ของเทพเจ้าหลายองค์ เช่น พระพรหมและพระอิศวร      การบูชายัญและการกระทำของมนุษย์ต่อกันนั้น    ถูกมองว่าไม่มีผลกรรมต่อกันเนื่องจากพราหมณ์สอนว่าชีวิตตายแล้วสูญ       แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของเทพเจ้าผ่านอายตนะภายใน และไม่ได้สั่งสมข้อมูลเหล่านี้เป็นหลักฐานทางอารมณ์       แต่พวกเขาก็เชื่อมั่นในเทพเจ้าเหล่านั้น  เพราะคำสอนของพราหมณ์เป็นทั้งคำสอนทางศาสนาและระบบวรรณะ       เมื่อระบบวรรณะ เป็นกฎหมายจารีตประเพณี    ย่อมมีสภาพบังคับตามกฎหมายที่ประชาชนต้องปฏิบัติตาม   คือห้ามไม่ให้ประชาชนสมสู่   (ร่วมประเวณี) กับคนต่างวรรณะและห้ามไม่ใหปฏิบัติหน้าที่ของวรรณะอื่น         ดังนั้นประชาชนมีความทุกข์ในชีวิตประจำวัน   ไม่สามารถใช้คำอธิบายสาเหตุแห่งความทุกข์ของตนได้        จำเป็นต้องอาศัยพราหมณ์เป็นที่ปรึกษาและยินยอมปฏิบัติตามคำสอนของพราหมณ์      ด้วยการทำพิธีบูชายัญในการสื่อสารกับเทพเจ้าผ่านพราหมณ์      เพื่อขอพรให้สมหวังในสิ่งที่ปรารถนายิ่งไปกว่านั้น  ยิ่งไปกว่านั้นคำสอนของพราหมณ์เกี่ยวกับกรรมของมนุษย์ระบุไม่มีผลต่อกันที่จะต้องชดใช้กรรมนั้น     

               อย่างไรก็ตาม   มนุษย์ทุกคนเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้ ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง             ความอดทนในการศึกษาหาความรู้จากประสบการณ์ชีวิต ขาดสติคิดถึงความรู้จากประสบการณ์เกี่ยวกับคำสอนทางศาสนาและระบบวรรณะไปใช้    ไม่มีสมาธิแน่วแน่ในการตรวจสอบข้อเท็จจริงในสังคมเกี่ยวกับคำสอนทางศาสนาและระบบวรรณะ   ทำให้พวกเขาขาดปัญญาที่จะเข้าใจความจริงที่สมมติขึ้นว่า     การสมสู่ (ร่วมประเวณี)  กับคนต่างวรรณะนั้น         เป็นการละเมิดคำสอนทางศาสนาและระบบ "วรรณะ" อย่างร้ายแรง   การกระทำเช่นนั้นจะถูกลงโทษโดยพระพรหม   กฎหมายกำหนดหน้าที่ให้คนในสังคมบังคับคดีเป็นไปตาม พระประสงค์ของพระพรหม             ส่งผลให้ถูกขับไล่ออกจากชุมชนที่พวกเขาอาศัยอยู่มาตลอดชีวิต   พวกเขากลายเป็นนักโทษที่รู้จักกันในชื่อ "จัณฑาล"   

                      เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงเห็นความทุกข์ของจัณฑาลในแคว้นสักกะ      (Sakka country) และประเทศอื่น ๆ (Other country)  ทั่วอนุทวีปอินเดีย   การใช้ชีวิตอย่างไร้บ้าน แม้ในวัยชรา  เจ็บป่วยและนอนตายอยู่บนท้องถนน เป็นต้น     พระองค์ทรงมีพระเมตตากรุณาต่อจัณฑาล       พระองค์ทรงคิดหาทางปลดปล่อยพวกเขาจากความทุกข์ยาก  และส่งพวกเขากลับคืนสู่สังคมด้วยสิทธิและหน้าที่ที่เท่าเทียมกันภายใต้กฎหมายวรรณะแม้ว่าพระองค์จะทรงได้รับการศึกษาศิลปศาสตร์ ๑๘ สาขาวิชา        แต่พระองค์ก็ทรงไม่เคยรับรู้ถึงการมีอยู่ของเทพเจ้าด้วยพระองค์เอง  เมื่อพระองค์ทรงได้ยินความจริงนี้        พระองค์ไม่ได้ทรงเชื่อทันทีและทรงสงสัยในการมีอยู่ของเทพเจ้าเหล่านี้      พระองค์ทรงสืบสอบข้อเท็จจริง     และรวบรวมคำให้การของบรรดาปุโรหิตแห่งอาณาจักรสักกะเป็นหลักฐานในการยืนยันเรื่องนี้          

               แม้แต่พราหมณ์ปุโรหิตก็ยืนยันข้อเท็จจริงว่า พระพรหมและพระอิศวรทรงสร้างมนุษย์       และวรรณะให้กับมนุษย์ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรณะที่เกิดมา   ยิ่งไปกว่านั้น พราหมณ์รุ่นก่อน ๆเคยเห็นพระพรหมในอาณาจักรสักกะมาก่อน    เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะตรัสถามปุโรหิตเกี่ยวกับประวัติของพระพรหม  ไม่มีใครสามารถตอบพระองค์ได้เพราะคำให้การของพวกเขาขาดความน่าเชื่อถือ      และไม่สามารถยืนยันความจริงได้ เมื่อไม่มีหลักฐานให้วิเคราะห์     โดยอนุมานความรู้จากคำให้การของพยาน    เพื่อใช้เหตุผลในการอธิบายความจริงที่สมเหตุสมผล  เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงพิจารณาหลักฐานและอนุมานว่าคำให้การของปุโรหิตนั้นไม่น่าเชื่อถือ   พระองค์ทรงไม่เชื่อในการมีอยู่ของเทพเจ้าเหล่านี้  

                   ดังนั้น เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงตัดสินพระทัยปฏิรูปสังคมในอาณาจักรสักกะโดยเสนอกฎหมาย เพื่อยกเลิกระบบวรรณะ        เมื่อสมาชิกรัฐสภาแห่งอาณาจักรสักกะ   จึงประชุมพิจารณาเรื่องนี้ พวกเขาได้ข้อสรุปว่าการยกเลิกกฎหมายจารีตประเพณีเกี่ยวกับระบบวรรณะ นั้นขัดต่อมาตรา ๓กฎหมายรัฐธรรมนูญจารีตประเพณีสูงสุดในการปกครองประเทศ   ซึ่งห้ามการยกเลิกกฎกมายที่ประกาศใช้แล้ว      เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะทรงไม่สามารถปฏิรูปสังคมผ่านทางรัฐสภาแห่งชาติสักกะได้  เจ้าชายสิทธัตถะจึงทรงพิจารณาดังต่อไปนี้ : หากพระองค์ทรงประกอบพิธีกรรมบูชายัญด้วยพระองค์เอง        เพื่อขอให้พระพรหมทรงยกเลิกวรรณะ  และประทานสิทธิและหน้าที่ที่เท่าเทียมกันแก่ประชาชน 

                    แต่พระองค์ก็ทรงไม่สามารถทำได้ การกระทำเช่นนั้นจะเป็นละเมิดคำสอนของศาสนาพราหมณ์     และกฎหมายจารีตประเพณีเกี่ยวกับวรรณะอย่างร้ายแรง ด้วยเหตุนี้   พระองค์จึงทรงตัดสินพระทัยสละทางโลก     และดำเนินชีวิตเป็นพระโพธิสัตว์ เพื่อแสวงหาสัจธรรมของชีวิตมนุษย์  พระองค์ทรงศึกษาและปฏิบัติธรรมเปป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งค้นพบอริยมรรคมีองค์ ๘   เมื่อปฏิบัติธรรม พระองค์ทรงบรรลุธรรมในระดับอภิญญาทั้ง  ๖    และตรัสรู้ถึงสัจธรรมของชีวิตว่ามนุษย์มีจิตวิญญาณเป็นตัวตนที่แท้จริง          จิตวิญญาณนั้นถือกำเนิดในครรภ์มารดาและเกิดมาเป็นมนุษย์        ดังนั้น มนุษย์จึงไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยพระพรหมและพระอิศวร      ดังที่คำสอนของพราหมณ์ชาวอารยันกล่าวอ้าง     ในทางกลับกัน ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ได้พัฒนานวัตกรรมใหม่ ๆ             เพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของมนุษยชาติเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติหรือเหตุการณ์ทางสังคมได้มากกว่า  ความรู้ทางปรัชญาและพระพุทธศาสนาเสียอีก                       

             เมื่อนักวิทยาศาสตร์สร้างเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์        เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ     หรือเหตุการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นพวกเขาทำเช่นนั้นเพื่อรับข้อมูล   และวิเคราะห์โดยการอนุมานความรู้จากหลักฐานต่าง ๆ       เพื่อพิสูจน์ความจริงโดยใช้เหตุผลอธิบายความจริงของคำตอบในเรื่องนั้น      เช่น การมีอยู่ของดวงจันทร์  ดวงอาทิตย์  และหลุมดำนั้น       อธิบายได้ด้วยความรู้ที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของประสาทสัมผัสของมนุษย์และไม่สามารถรับรู้ได้โดยตรง   ซึ่งต้องใช้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ที่เชื่อมต่อวัตถุที่อยู่ไกล เช่น ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์และดาวอังคาร  ฯลฯ  

                  ต่อมาประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก          ได้จัดตั้งสถาบันพัฒนาทรัพยากรมนุษย์   เพื่อผลิตนักวิทยาศาสตร์มากขึ้นและเพื่อให้สามารถค้นหาหลักฐานเพิ่มเติม         ให้ข้อมูลสำหรับการวิเคราะห์โดยอนุมานความรู้    เพื่อหาเหตุผลมาอธิบายความจริงของคำตอบ    เกี่ยวกับโลกและจักรวาล                ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์สามารถแบ่งความรู้จากวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์    ออกเป็นสาขาวิทยาศาสตร์ประยุกต์หลายสาขา  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านเทคโนโลยี่คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต มีนวัตกรรมใหม่ที่เรียกว่า   "แพลตฟอร์มอินเตอร์เน็ต"    ซึ่งทำหน้าที่แบ่งปันความรู้ในระดับต่าง   ๆ     เพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์เกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ    และเหตุการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นทันท่วงที          

                      เมื่อนักวิทยาศาสตร์วิเคราะห์หลักฐานจากปรากฏการณ์ธรรมชาติ พวกเขาค้นพบว่าโลกและดวงอาทิตย์  เป็นสสารที่มีพลังงานของตัวเอง และดึงดูดซึ่งกันและกันด้วยแรงแม่เหล็ก     ไม่ว่าโลกจะถูกแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์เหวี่ยงออกไปไกลแค่ไหนโลกก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากระบบสุริยะได้ ในทำนองเดียวกัน       มนุษย์ก็เป็นสสารที่มีพลังงานของตัวเองเช่นกัน   เนื่องจากมนุษย์และโลกดึงดูดกันด้วยแรงแม่เหล็ก ไม่ว่าโลกจะหมุนรอบแกนตัวเองเร็วแค่ไหน   มนุษย์ก็จะไม่ถูกเหวี่ยงออกจากพื้นผิวโลก      เพราะแรงโน้มถ่วงของโลกยึดพวกเขาไว้แม้ว่ามนุษย์จะอาศัยอยู่ที่ขั้วโลกเหนือหรือขั้วโลกใต้ พวกเขาก็จะไม่ถูกเหวี่ยงออกจากโลก    เพราะแรงโน้มถ่วงของโลกนั้นยึดตัวของพวกเขาไว้  

             เมื่อพระพุทธเจ้าตรัสรู้ถึงกฎธรรมชาติของชีวิตมนุษย์ พระองค์ก็ทรงมีญาณทิพย์เหนือมนุษย์ทั่วไป       พระองค์ทรงเห็นวิญญาณออกจากร่างของผู้ตาย     เพื่อไปเกิดใหม่ในสังสารวัฏอันไม่ที่สิ้นสุด เมื่อคนกระทำชั่ว       จิตใจของพวกเขาก็จะดึงดูดและสั่งสมกิเลสชั่วร้าย   เมื่อพวกเขาตาย     วิญญาณชั่วร้ายของพวกเขาก็จะถูกดึงดูดไปยังทุคติภูมิเพื่อชดใช้กรรมชั่วในนรก  ซึ่งเป็นกฎธรรมชาติที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เป็นต้นจากนั้น  พระพุทธเจ้าก็ทรงเผยแพร่ความรู้ทางพุทธศาสนานี้แก่ผู้คนทั่วอนุทวีปอินเดีย   ทำให้คนทุกวรรณะสามารถเรียนรู้และพัฒนาศักยภาพชีวิตของตนเอง       โดยการปฏิบัติตามอริยมรรคมีองค์ ๘ ซึ่งนำไปสู่จิตใจที่สงบ  บริสุทธิ์และปราศจากมลทิน ความอ่อนโยนและตั้งใจแน่วแน่   เมื่อเผชิญกับปัญหาชีวิตและในที่สุดก็บรรลุถึง ๖ ประการเหนือธรรมชาติ ( "อภิญญา๖")      

                          เมื่อมนุษย์ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายตามปัจจัยพื้นฐาน ๔ ประการ พวกเขากลับละเลยการใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง   พวกเขาประมาทและล้มเหลวในการพัฒนาศักยภาพชีวิตของตนเองกลับไปหมกมุ่นอยู่กับกิเลสตัณหา  ๕ ประการเพื่อสนองสิ่งที่เรียกว่า     "ภวตัณหา"   หรือความทะเยอทะยานที่จะรักษาตัวตนที่สมมติขึ้น เช่น   ตำแหน่งงานหรือ ความทะเยอทะยานที่จะละทิ้งสถานะทางสังคมในปัจจุบัน    เมื่อมนุษย์มีพลังจิต  พลังนั้นจะดึงดูดสิ่งต่าง ๆ    มาเพื่อสนองความปรารถนาของพวกเขา     อย่างไรก็ตาม  มนุษย์มีจิตใจสูงส่งกว่า   ดังนั้น  พลังจิตอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่า  "สติ"      ช่วยให้พวกเขาสามารถคิดถึงอารมณ์ของสิ่งต่าง ๆ  ที่เข้ามาในชีวิต    และตัดสินใจเลือกเฉพาะสิ่งที่พวกเขาต้องการ  โดยไม่สนใจสิ่งที่พวกเขาไม่ชอบ ยิ่งไปกว่านั้น  พวกเขายังมีพลังแห่งความทะเยอทะยานที่ซ่อนเร้นอยู่ในจิตใจ  ซึ่งจะปรากฏออกมา   เมื่อพวกเขาขาดสติ   นั่นคือ เม่อพวกเขาขาดการควบคุมตนเอง   

               ดังนั้น เมื่อเขาจึงตัดสินใจลงมือทำตามพลังของกิเลสนั้น   จิตใจจะดึงดูดอารมณ์ที่เป็นกิเลสเข้ามาหาสู่ตัวเอง      เมื่อถูกครอบงำและหมกมุ่นกับมันอย่างต่อเนื่อง     หากสิ่งนั้นไม่สามารถสนองอารมณ์ของมันได้อีกต่อไป        พวกเขาก็จะไขว้คว้าหาสิ่งใหม่  ๆ   เพื่อสนองความปรารถนานั้น     ผู้เขียนสงสัยและค้นคว้าหาหลักฐานเพื่อวิเคราะห์ข้อมูลว่า        ทำไมมนุษย์จึงเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา  นั่นคือมนุษย์มีจิตใจเป็นปัจจัยพื้นฐานแห่งชีวิต                อาศัยอยู่ในร่างกายเพื่อรับรู้สิ่งต่าง ๆ ทั้งที่เป็นรูปธรรม และนามธรรม  เป็นต้นเมื่อเผชิญกับอารมณ์เหล่านั้น จิตใจก็จะพัฒนาความปรารถนาขึ้น  มนุษย์ตัดสินใจที่จะแสดงเจตนาของตน     โดยแสวงหาสิ่งที่จะสนองกิเลสของตน เมื่อได้รับแล้ว พวกเขาก็จะแสดงความรู้สึกพึงพอใจหรือไม่พึงพอใจต่อกิเลสนั้น  

        

           มโนกรรม  เจตนาที่จะกระทำโดยไม่สำนึกถึงการกระทำในขณะเดียวกัน หวังแต่ผลประโยชน์ส่วนตน   หรือเจตนาในผลของการกระทำตน เมื่อเขาแสดงเจตจำนงที่จะกระทำการอันก่อให้เกิดเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้อื่น     ไม่มีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นว่า เขาก็ลำบากกว่าตัวเองทำงานหนักกว่าเขาจะได้เงินแต่ละบาท ไม่รู้สึกเสียใจที่ฆ่าผู้อื่นคิดว่า        เป็นนกเป็นปลาต้องถูกฆ่าถูกล่าให้ตายอยู่แล้ว เป็นคนไร้ศีลธรรมใช้ชีวิตตามอำเภอใจ    เมื่อตนอยากได้ทรัพย์สินเงิน ทอง และอาหารที่ได้มาด้วยหยาดเหงื่อแรงงาน        ก็เข้าไปปล้นสะดมภ์แย่งชิงของเขามาไม่พอก็แสดงพฤติกรรมโหดเหี้ยมทารุณกับเจ้าของทรัพย์จนตายก็มี  

                 กรรมวาจา   เมื่อร่างกายมนุษย์เชื่อมต่อกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติหรือเหตุการณ์สังคมที่เกิดขึ้นตรงหน้าเรา     จิตใจจะรับรู้และเก็บอารมณ์เหล่านั้นไว้เป็นข้อมูลในใจ           เพื่อวิเคราะห์โดยอนุมานความรู้จากหลักฐานต่าง ๆ   เพื่อหาเหตุผลในการอธิบายความจริงของคำตอบในเรื่องนั้น          และแสดงเจตนาด้วยคำพูดเพื่อให้ผู้อื่นทราบถึงความต้องการของตนเอง เช่น ตำรวจทราบว่ามีเหตุการณ์คนคนหนึ่งกำลังจะกระโดดลงจากตึกไปสู่ความตาย       ตำรวจต้องรู้จักใช้ถ้อยคำปลอบใจให้เขาฟื้นจากความผิดหวังในชีวิตและยังคงมุ่งมั่นที่จะต่อสู้ต่อไป  มนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่ชอบพบปะผู้คนเสมอและคนไหนที่ตนพอใจก็จะพูดจาไพเราะเสมอบางคนไม่พอใจ    และแสดงความรังเกียจอย่างชัดเจน       

                 ส่วนคนที่มีจิตใจโลภอยากได้เงินคนอื่นโดยหลอกคนอื่นให้สงสารและส่งเงินมาช่วย      หรือเปิดโฟร์ไฟล์บนเฟสบุคเพื่อหลอกลวงผู้อื่นโดยใช้ภาพใบหน้าของคนอื่นแทนของตัวเอง     ใช้คำพูดโน้มน้าวผู้อื่นให้เชื่อว่าตนซื่อสัตย์ต่อพวกเขาแล้วใช้คำพูดโน้มน้าวผู้อื่นมอบเงินให้ตนเช่นนี้ เป็นการกระทำเรียกว่า "อกุศลกรรม"    เพราะเป็นการแสดงเจตนาปกปิดความจริงไว้บนหน้าในยุคสมัยก่อน โลกยังไม่เจริญรุ่งเรืองด้วยเทคโนโลยี่คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ตนั้น          กรรมที่คนแสดงเจตนา      เป็นปรากฏการณ์แห่งการกระทำที่คงอยู่ชั่วขณะหนึ่งแล้วดับไป ไม่มีหลักฐานชัดเจนถึงเจตนาของผู้กระทำผิดจึงเป็นเรื่องยาก  เพื่อนำตัวผู้กระทำผิดเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม   เจ้าหน้าที่จะต้องสอบสวนข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานให้เพียงพอ   เพื่อวิเคราะห์โดยอนุมานความรู้       เพื่อหาเหตุผลในการพิสูจน์ความจริงที่จะลงโทษบุคคลนั้น  เพราะไม่มีใครยอมรับง่าย ๆ  ว่าเขาคือ ผู้กระทำผิด 

               แต่ในยุคปัจจุบันนี้   มนุษย์มีการสื่อสารด้วยเทคโนโลยี่และอินเตอร์เน็ต       มนุษย์ชอบแสดงเจตนาของกรรมของตนออกมาอย่างชัดแจ้ง           มีการแชร์ภาพและตัวอักษร วีดีโอไว้ในอินเตอร์เน็ต เพื่อประจานพฤติกรรมไม่ดีของผู้อื่น     ให้ได้รับความอับอายจากกรรมไม่ดีของคนนั้นเป็นกรรม       ที่ถูกรักษาไว้ในโลกออนไลน์เป็นอย่างถูกแชร์ไปอย่างรวดเร็ว      ด้วยมนุษย์ดุจไวรัสโควิคที่แผ่เชื้อระบาดไปสู่มนุษย์อย่างรวดเร็ว    เป็นต้น จึงไม่มีเหตุที่ต้องสงสัยว่า "กรรมที่ทำไปแล้วนั้นจะสูญหายไปไหม             ตัวอย่างเช่น กรรมชั่วที่ฆ่าคนอื่นตายนั้นด้วยสาเหตุข้อพิพาทเรื่องที่ดินนั้น            จะสูญหายไปไหมถ้าไม่มีคนเห็น ลักเล็กขโมยน้อยในยามเจ้าของบ้านไม่อยู่ไปที่อื่น และไม่มีใครเห็นนั้นกรรมนั้นสูญหายไปไหม     แอบพึงพอใจในแฟน คู่ครองของคนอื่นและแอบนัดแนะเจอกันโดยไม่มีใครรู้       แต่ตนเห็นรู้ว่าเป็นการผิดศีลธรรมอันดีโดยไม่มีความละอายแก่ใจในการกระทำของตน         ที่ไม่มีความซื่อสัตย์จริงที่มีต่อกันสิ่งเหล่านี้     เกิดจากเจตนาที่อยู่ในใจของมนุษย์ต้องการกระทำทั้งสิ้นกรรม               ที่ทำไปสูญหายไปไหนนอกจากนี้ในยามที่คนอื่นทำกรรมไม่ดีกับตนเอง        แต่พวกเขายังทำตัวเหมือนมิได้มีอะไรเกิดขึ้นกับตนเองใช้ชีวิตอย่างมีความสุข   ทำให้ผู้ถูกกระทำหลายคนรู้สึกว่าทำดีต่อผู้อื่นไม่ได้รับผลดีตอบแทน เป็นต้น 

              แต่เมื่อกรรมของผู้กระทำผิดต่อความสงบเรียบร้อย   และศีลธรรมอันดีของประชาชน ตามคำสอนของพระพุทธศาสนา และประมวลกฎหมายอาญาและกฎหมายอื่น ๆ    แม้ว่ากรรมจะยังไม่เกิดผลแก่ผู้กระทำผิดและอารมณ์กรรมสั่งสมอยู่ในจิตใจของผู้กระทำผิด เมื่อตายไป วิญญาณจะชดใช้กรรมในทุคติภูมิ     แต่เมื่อบุุคคลนั้นยังไม่ตายและยังไม่ได้รับโทษจำคุกหรือประหารชีวิต      ตามประมวลกฎหมายอาญา เนื่องจากผู้กระทำผิดหลบหนีการจับกุม ของพนักงานสืบสวนไปหมดอายุความ เขาจึงกลับมายังถิ่นกำเนิดของตน   โดยไม่ถูกลงโทษตามกฎหมายนั้น 

               ดังนั้น เมื่อได้ยินข้อเท็จจริงว่าบรรดาผู้ฝ่าฝืนหลักศีลธรรมและกฎหมายโดยไม่ต้องรับโทษ ทำให้เรื่องอารมณ์กรรมปรากฏอยู่ในจิตใจคนทั่วโลกยังไม่ชัดเจนเพียงพอว่า ชีวิตมนุษย์ทุกคนเป็นไปตามกฎแห่งกรรมจริงหรือไม่  ? ผู้เขียนสงสัยกฎแห่งกรรมนี้และชอบค้นคว้าหาหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับกฏแห่งกรรมในพระไตรปิฎกต่อไป เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการวิเคราะห์โดยอนุมานความรู้จากหลักฐานต่าง ๆ เพื่อหาเหตุผลอธิบายความจริงของคำตอบว่าชีวิตมนุษย์เป็นไปตามกฎแห่งกรรมตามหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาอย่างแท้จริง และมีวิธีการตรวจสอบกรรมที่ถูกต้องด้วยเหตุผลข้างต้น       ผู้เขียนตัดสินใจศึกษา "กฏแห่งกรรมในพระไตรปิฎก"      โดยรวบรวมหลักฐานเป็นข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬา ฯ  อรรถกถา   ข้อความคิดเห็นและงานวิจัยอื่น ๆ เป็นต้น      เมื่อสอบสวนข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานให้เพียงพอ เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการวิเคราะห์      เพื่อหาเหตุผลยืนยันความจริงของคำตอบในเรื่องกฎแห่งกรรมในพระไตรปิฎกนี้            

                บทวิเคราะห์นี้จะเป็นประโยชน์แก่พระวิทยากร บรรยายธรรมแก่ผู้แสวงบุญในถิ่นกำเนิดแห่งพุทธศาสนาเพื่อให้เนื้อหาเป็นไปในทิศทางเดียวกัน ส่วนกระบวนการพิจารณาความจริงของพระพุทธศาสนานั้น เป็นการวิเคราะห์ข้อมูลโดยอนุมานความรู้เพื่อพิสูจน์ความจริงนั้น จะเป็นประโยชน์ต่อนิสิตปริญญาเอกด้านพระพุทธศาสนาและปรัชญา สามารถนำไปใช้ในการวิจัยและเป็นความรู้โดยใช้วิจารณญาณอย่างมีเหตุผล โดยไม่ต้องสงสัยในการวิจัยของนักศึกษาอีกต่อไป