บทนำสู่ เหตุใดเจ้าชายสิทธัตถะจึงสละทางโลกในปรัชญาพุทธภูมิ : ?
(Introduction to Buddhaphumi Philosophy : Why Did Prince Siddhartha Renounce the World ?)
๑.๑.รื้อถอนมายาคตินิมิต ๔ กับการอุบัติของอริยมรรค
ท่ามกลางสายธารแห่งความศรัทธาที่สืบทอดมาอย่างยาวนานแต่ครั้งพุทธกาล มรดกทางปัญญาแห่งพระพุทธศาสนา ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในดินแดนชมพูทวีป หากแต่ได้แผ่ขยายไพศาลสู่ดินแดนสุวรรณภูมิ จุดพลิกประวัติศาสตร์สำคัญนี้เกิดขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช พระมหากษัตริย์ ผู้ทรงอุปถัมภ์การสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่ ๓ (ตรงกับปี พ.ศ. ๒๑๘ ตามหลักฐานพงศาวดารลังกา)
มิติแห่งพระวิสัยทัศน์และการเผยแผ่ธรรม
ด้วยพระวิสัยทัศน์อันยาวไกลเชิงญาณวิทยา พระเจ้าอโศกมหาราชทรงตระหนักดีว่าสัจธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อาจเสื่อมถอยไปตามกาลเวลาและกฎไตรลักษณ์ (ความไม่เที่ยง) รวมถึงกิเลสที่หนาแน่นขึ้นในจิตใจมนุษย์ พระองค์จึงทรงส่งพระธรรมทูตออกจาริกประกาศพระศาสนาไปยังดินแดนต่าง ๆ ทั่วโลก โดยมีสายสำคัญของ "พระโสณะเถระ" และ "พระอุตตระเถระ" ซึ่งเดินทางผ่านเส้นทางเรือพาณิชย์ทางทะเลอันกว้างใหญ่ นำพาความรุ่งเรืองแห่งอริยมรรคมีองค์ ๘ มาประดิษฐาน ณ ดินแดนสุวรรณภูมิ ซึ่งเป็นศูนย์กลางอารยธรรมในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ (รวมถึงประเทศไทยในปัจจุบัน)


สุวรรณภูมิในมุมมองของโลกโบราณกับการยกระดับจิตวิญญาณ
ในสายตายของพ่อค้าชาวอินเดียโบราณและโลกตะวันตก สุวรรณภูมิไม่เพียงแต่เป็น "อู่ข้าวอู่น้ำ" ที่อุดมสมบูรณ์เท่านั้น แต่ยังเป็นแหล่ง "เครื่องเทศ" เลอค่า โดยเฉพาะ "พริกไทยดำ" ที่เปรียบเสมือนยาอายุวัฒนะในสมัยนั้น เป็นที่ต้องการอย่างมาก เพื่อการดูแลสุขภาพ ในโลกตะวันตก
กระนั้น พันธกิจของพระธรรมทูตแห่งอาณาจักรโมริยะ ไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่การค้าขาย หรือการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา หากแต่เป็นการ "ยกระดับจิตวิญญาณ" ครั้งใหญ่ มุ่งพัฒนาศักยภาพของชาวสุวรรณภูมิให้หลุดพ้นจากอคติ และความโศกเศร้า ผ่านกระบวนการปฏิบัติภาวนา เช่น การเจริญสติปัฏฐาน ๔ และ การสะสม "สัญญา" (ความจำได้หมายรู้ทั้งทางอารมณ์และปัญญา) ผ่านอายตนะภายใน เพื่อให้มนุษย์สามารถพึ่งพาตนเอง และนำพาไปสู่การแก้ไขปัญหารากเหง้าทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองได้อย่างยั่งยืน
มรดกทางปัญญานี้ที่สืบทอดมาสู่สังคมไทย
มรดกทางปัญญาอันทรงคุณค่านี้ได้ถ่ายทอดมาสู่สังคมไทยในปัจจุบัน ที่ซึ่งองค์พระมหกษัตริย์ทรงดำรงพระองค์ เป็นพุทธมามกะ ผู้ทรงเป็นแบบอย่างพร้อมด้วยคณะสงฆ์ ร่วมกันขับเคลื่อน และประคับประคองสังคมด้วยหลักธรรมอันบริสุทธิ์
แม้ในยามบ้านเมืองต้องเผชิญกับวิกฤตต่าง ๆ บรรพชนไทยยึดมั่นในบุญกิริยาวัตถุ ๓ (ทาน ศีล ภาวนา) เป็นเข็มทิศนำทางชีวิต ด้วยตระหนักอย่างลึกซึ้ง ทุกหยาดหยดแห่งกรรมดีที่กระทำ ย่อมสั่งสมบ่มเพาะลงในจิตวิญญาณ และส่งผลนำพาไปสุคติภูมิในภพหน้าตามกฎแห่งธรรมชาติ
ทว่าในโลกยุคปัจจุบัน ที่หมุนไปอย่างรวดเร็วด้วยกระแสเทคโลยี่สารสนเทศ มนุษยชาติกลับกำลังเผชิญกับ"วิกฤตการณ์เชิงปัญญาและญาณวิทยา" เมื่อผู้คนขาดความเพียรในการศึกษา ขาดสติในการไตร่ตรองอย่างรอบคอบและติดอยู่กับกรอบความเชื่อแบบเดิม ๆ โดยปราศจากการตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างลึกซึ้งตามหลักการแห่งปัญญาญาณ
๒.วิกฤตการณ์เชิงปัญญา:ขอบเขตและข้อจำกัดของญาณ วิทยาในโลกดิจิทัล
การเดินทางอันประวัติศาสตร์ของคณะพระธรรมทูตนำโดย พระโสนะและพระอุตตระ ที่เดินทางข้ามมหาสมุทรมายังดินแดนสุวรรณภูมิด้วยเรือสินค้าขนาดใหญ่ ไม่ได้มีจุดหมายเพียงเพื่อค้าขายอัญมณี สร้อยคอ หรือเครื่องประดับอันล้ำค่า เพื่อแสดงสถานะทางสังคม ณ เมืองท่าสะเทิมในอาณาจักรสุธรรมวดีเท่านั้น ภารกิจหลักคือ การนำพาตามหลักอริยมรรคมีองค์ ๘ มาประดิษฐานเป็นรากฐานทางจิตวิญญาณ
พระธรรมทูตเหล่านั้น ได้อุทิศตนเป็นเวลาหลายปี เพื่อชี้นำ ให้ผู้คนก้าวไปสู่ความเข้าใจในระดับ "สมมติสัจจะ" (ความจริงโดยมนุษย์สมมติขึ้นสำหรับการดำเนินชีวิต) และ "ปรมัตถ์สัจจะ"(ความจริงขั้นสูงสุด) เพื่อให้มนุษย์สามารถพึ่งพาตนเองและแก้ปัญหาชีวิตด้วยปัญญา
วิถีไทยกับร่มเงาแห่งพระพุทธศาสนาและสถาบันพระมหากษัตริย์
สำหรับประเทศไทย ประชากรส่วนใหญ่ดำเนินชีวิตภายใต้ร่มเงาของพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท โดยมีสถาบันพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพุทธมามกะ และทรงเป็นแบบอย่างในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจด้วยทศพิธราชธรรม แก้ปัญหาให้แก่ประชาชนทั้งปวง มาทุกยุคทุกสมัยตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน พระมหากษัตริย์ไทยทรงเจริญสติปัฏฐาน ๔ เพื่อสร้างความมั่นคงทางจิตใจ ชีวิตให้มีความเข้มแข็งผ่านการทำสมาธิมีจิตใจที่บริสุทธิ์ ปราศจากอคติและความโศกเศร้า มีบุคลิกอ่อนโยนเหมาะสมกับการทำงานร่วมกับผู้อื่นในสังคม ประชาชนมีอุดมการณ์แน่วแน่ในการปกป้องประเทศชาติ พระพุทธศาสนาและพระมหากษัตริย์ และไม่ลังเลที่จะปฏิบัติหน้าที่ต่อผู้อื่นด้วยความซื่อสัตย์ สุจริตและยุติธรรม เพื่อความสงบสุขของสังคมตามหลักศีลธรรมและกฎหมาย ขณะที่คณะสงฆ์ไทยอุทิศตนสั่งสอนธรรมะให้ประชาชนมีจิตใจบริสุทธิ์ ปราศจากอคติและยึดมั่นในการปกป้องชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และพัฒนาศักยภาพชาวไทย
ในขณะที่คนไทยยังมีฐานะยากจน มีรายได้ไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต เผชิญกับความทุกข์ทรมานและความเจ็บป่วยต่าง ๆ ที่อันเป็นผลมาจากการทำงานหนักและสุขภาพทีย่ำแย่ พวกเขาเลือกที่จะดับทุกข์ทางจิตใจตามกฎธรรมชาติและดำเนินชีวิตที่ดีด้วยการทำสมาธิ ชำระจิตใจให้บริสุทธิ์และปลดปล่อยความทุกข์ เพื่อให้มีบุคลิกภาพที่ดี ปรับตัวเข้ากับสังคม มีความมุ่งมั่นอย่างแน่วแน่ในการทำความดี พวกเขามีจิตใจที่เข้มแข็งที่จะรับใช้ผู้อื่นอย่างจริงใจและรู้จักแก้ไขปัญหาด้วยปัญญาของตนเอง ปฏิเสขที่จะขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นอยู่เสมอ
เมื่อราชอาณาจักรไทยเผชิญกับภัยธรรมชาติ โรคระบาดและสงครามจากประเทศเพื่อนบ้าน คนไทยมิได้ทิ้งทหารชายแดนที่ปกป้องประเทศไทย พวกเขามอบของขวัญกำลังใจและอาหารให้แก่ทหารอย่างต่อเนื่อง เราแสดงเจตนารมณ์ที่จะแสดงออกถึงความเมตตากรุณาต่อกันและความสามัคคีของคนในชาติที่จะร่วมใจกันแก้ไขปัญหาของชาติ เมื่อคนไทยพัฒนาศักยภาพในชีวิตด้วยการปฏิบัติธรรมตามมรรคมีองค์ ๘ และบรรลุธรรมในระดับ "อภิญญา ๖" คนไทยก็ตระหนักดีว่า ตามคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น ความดีที่ตนได้ทำไว้ด้วยบุญกิริยาวัตถุ ๓ ประการนี้ (bass of meritorious action) จะกลายเป็นความทรงจำที่ติดตัวอยู่กับเราตลอดไป เนื่องจากชีวิตมนุษย์นั้นเกิดจากปัจจัยทางร่างกายและวิญญาณ เมื่อเราทำกรรมดีหรือกรรมชั่วกรรมนั้นย่อมสั่งสมอยู่ในใจ เมื่อตายไป กรรมดีก็จะส่งผลให้ดวงวิญญาณไปเกิดในสุคติภูมิ หากทำกรรมชั่วไว้มาก ก็จะส่งผลให้ดวงวิญญาณไปเกิดในทุคติภูมิ เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน ผู้คนยังคงขาดความรู้และขาดความมั่นใจในการศึกษา ค้นคว้าและแสวงหาความรู้ เพื่อใช้ความรู้เป็นที่พึ่งพาในการแก้ไขปัญหาของตนเอง เมื่อเข้าสู่โรงเรียนหรือสถานศึกษาอื่น ๆ ตามที่พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติกำหนด พวกเขาก็ขาดความขยันหมั่นเพียรในการเรียนตามที่กำหนดไว้ในหลักสูตร ดังนั้น จึงขาดสติที่จะสั่งสมความรู้ไว้ในจิตใจ และจึงไม่มีปัญญาที่จะนำความรู้มาใช้ให้เกิดประโยชน์ในชีวิต ไม่มีสมาธิคือความตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำให้จิตสงบ เพื่อให้พัฒนาปัญญาในการคิดโดยใช้เหตุผลอธิบายความจริงที่สมมติขึ้น และความจริงขั้นปรมัตถ์ได้อย่างสมเหตุสมผล และเมื่อขาดปัญญา ก็ไม่มีความสามารถในการคิดอย่างสมเหตุสมผล จากความรู้มากมายที่สั่งสมอยู่ในใจ และนำความรู้นั้นมาพิจารณาถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต ก่อนที่จะตัดสินใจกระทำการใดไปโดยเจตนานั้น เป็นต้น
เนื่องจากคนส่วนใหญ่ยังไม่ตระหนักถึงการปฏิบัติธรรมตามอริยมรรคมีองค์ ๘ พวกเขาจึงมีกิเลสสั่งสมอยู่ในใจมากและมีอคติต่อผู้อื่นเนื่องจากความไม่รู้ของตนเอง พวกเขาขาดสติอยู่ตลอดเวลา จึงมักแสดงความโกรธออกมาบ่อยครั้ง พวกเขามีนิสัยหยาบกระด้าง จึงไม่เหมาะกับการอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม ขาดอุดมการณ์ในการปกป้องชาติ พุทธศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์ จึงไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ต่อผู้อื่นด้วยความซื่อสัตย์ สุจริตและยุติธรรม จึงขาดสติในการไตร่ตรองประสบการณ์ชีวิตผ่านอายตนะภายใน และสั่งสมไว้ในจิตใจพวกเขาจึงขาดปัญญาพิจารณาการกระทำของตน ตามหลักศีลธรรมอันดีงามของประชาชนและกฎหมาย จึงได้รับผลของกรรมทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ยิ่งไปกว่านั้น บางคนเป็นนักวิทยาศาสตร์รักในการแสวงหาความรู้ พวกเขาจึงไม่เคยหยุดพัฒนาศักยภาพของชีวิต จึงพัฒนาความคิดโดยใช้เหตุผลอธิบายความจริงในหลากหลายประเด็น ซึ่งนำไปสู่สร้างสรรค์เทคโนโลยี่คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต พวกเขาพัฒนาแพลตฟอร์มอินเตอร์เน็ต ให้เป็นแพลตฟอร์มแบ่งปันความรู้ สำหรับการทำงานร่วมกันทั่วโลก ความงดงามของอารยธรรมไทยที่เราเคยคิดว่าสูญหายไปจากวิถีชีวิตแบบไทย สิ่งเหล่านี้ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นภาพถ่าย และวีดีโอเพื่อเผยแพร่ออนไลน์ และเป็นตัวอย่างอันทรงคุณค่าให้คนรุนหลังได้เรียนรู้ ประสบการณ์เหล่านี้เป็นหลักฐานของเหตุการณ์ทางสังคมต่าง ๆ และช่วยให้เราเห็นคุณค่าของหน้าที่ที่มีต่อกัน สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าพวกเราชาวไทยจะไม่ทอดทิ้งเพื่อนร่วมชาติให้ทำงานเพียงลำพัง แต่เราทุกคนมุ่งมั่นที่จะทำความดีด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างสุดความสามารถ เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผู้คนทั่วโลกและสร้างอารยธรรมให้กับประเทศไทย เพื่อให้ผู้คนทั่วโลกได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเรา กว่า ๒,๕๐๐ ปีแล้วที่เราได้สืบสานประเพณีการทำบุญ บริจาคทานและช่วยเหลือผู้อื่น เมื่อเพื่อนร่วมชาติเผชิญกับวิบากกรรมในชีวิต ไม่มีใครบังคับเราต้องทำเพราะความดีที่เราทำก็มองเห็นได้ด้วยตัวเราเอง
แม้ว่าราชอาณาจักรไทยจะไม่ใช่ดินแดนอันเป็นต้นกำเนิดของพระพุทธศาสนา แต่ก็ถือว่าเป็นดินแดนที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมากที่สุดในโลก ชาวพุทธในดินแดนนี้สามารถนำพระปรีชาญาณของพระพุทธเจ้า มาสร้างสรรค์ศาสนสถานนับหมื่นแห่ง เพื่อส่งเสริมให้คนทั่วโลกเรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมไทย ซึ่งมีแหล่งความรู้จากความคิดของบรรพบุรุษ ผู้สร้างศาสนสถานที่งดงามและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในราชอาณาจักรไทย โดยไม่มีกฎหมายใดบังคับให้ผู้คนมีความศรัทธาและปฏิบัติธรรมตามอริยมรรคมีองค์ ๘ อันเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า ในปัจจุบันแม้ว่าชาวอินเดียจะไม่เชื่อในคำสอนของพระพุทธเจ้า แต่ก็เป็นความรู้ที่มีความสากลที่ทั่วโลกยอมรับจนนำหลักศีลธรรมไปประยุกต์ร่วมกับประมวลกฎหมายอาญา ทว่าในโลกยุคเทคโนโลยี่สารสนเทศ ปัจจุบันมนุษย์กลับกำลังเผชิญกับ "วิกฤตการณ์เชิงปัญญาและญาณวิทยา"
๓. ปมปุจฉาทางปรัชญา : ทำไม "นิมิต๔" จึงไม่ใช่เหตุผลเดียวของการออกผนวช ?
ภายหลังจากที่ผู้เขียนได้อุปสมบทและศึกษาราย "วิชาพระไตรปิฎกศึกษา" ณ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านปรัชญา จากมหาวิทยาลัยบานารัสฮินดู (Banaras Hindu University) สาธารณรัฐอินเดีย ทำให้ผู้เขียนเริ่มตั้งคำถามต่อกรอบทัศนะเดิมในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา ที่มักอธิบายเหตุผลการสละทางโลกเพื่อ ออกผนวชของเจ้าชายสิทธัตถะแบบง่ายรวบรัดเพียงว่าเกิดจากการทอดพระเนตรเห็นคนชรา คนเจ็บ คนตาย และนักบวช(เทวทูต ๔) แล้วพระองค์ทรงสงสัยในสัจธรรมชีวิตว่า เหตุใดมนุษย์จึงต้องอยู่ภายใต้ความแก่ชรา เจ็บป่วยและความตาย เป็นต้น
เมื่อผู้เขียนมีโอกาสศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบานารัสฮินดู สาธารณรัฐอินเดีย ได้รับปริญญาเอกทางปรัชญา การศึกษาของผู้เขียนจึงไม่ได้มุ่งเน้นเพียงความรู้โดยมีปริญญาบัตรรับรองมาตราฐานความรู้เท่านั้น แต่ยังมุ่งเน้นศึกษาและประยุกต์ใช้ความรู้ ที่ได้รับในในชีวิตประจำวันในทุกวิชาชีพซึ่งถือเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาและค้นคว้าวิจัยอันยาวนาน เมื่อผู้เขียนศึกษาปรัชญาจากหลักฐานเอกสารในตำราเรียนหลายเล่ม เราได้ยินข้อเท็จจริงเบื้องต้นว่าปรัชญาคือความรู้ของมนุษย์ ซึ่งเราเรียกว่า "นักปรัชญา" และวิชานี้ถือเป็นมารดาแห่งศาสตร์ทั้งปวง
ชาวพุทธทั่วโลกถูกส่งต่อความรู้ผ่านระบบมุขปาฐะ และการอ่านตำราและพระไตรปิฎกกันมานานกว่า ๒,๕๐๐ ปีว่า สาเหตุที่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช เป็นเพราะพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็น"นิมิต๔" ได้แก่ คนชรา คนป่วย คนตายและนักบวช ณ ริมถนนในเมืองกบิลพัสดุ์ ข้อเท็จจริงนี้ได้รับการยอมรับโดยปริยายจากสังคมชาวพุทธทั่วโลก โดยไม่มีเหตุผลใดอันควรสงสัยข้อเท็จจริงใด ๆ อีกต่อไปในทัศนะเชิงปรัชญาพุทธภูมิ ผู้เขียนมีความเห็นแย้งต่อข้อสันนิษฐานดั้งเดิมเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ว่า คนชรา คนป่วย คนตายและนักบวช เป็นสาเหตุหลักที่ทำลายความสุขทางโลกในปราสาท ๓ ฤดู จนผลักดันให้เจ้าชายสิทธัตถะตัดสินพระทัยละทิ้งชีวิตทางโลกและออกผนวชเป็นพระโพธิสัตว์
หากเราวิเคราะห์ด้วยวิธีพิจารณาความจริงของระบบญาณวิทยาความแก่ ความเจ็บ และความตาย ถือเป็นความรู้เชิงประจักษ์ (Empirical Knowledge ) ที่มนุษย์ทุกคนรับรู้ผ่านอายตนะภาย และประสบการณ์ตรงมาทุกคนมาทุกยุคสมัย มันคือ ปรากฏการณ์ธรรมชาติพื้นฐานที่ว่า "ทุกคนเกิดมาต้องตาย" เจ้าชายสิทธัตถะทรงเป็นมหาบุรุษผู้มีพระปรีชาญาณอันล้ำเลิศ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่พระองค์จะไม่เคยรับรู้ หรือตระหนักถึงความจริงอันเป็นปกติสามัญของโลกนี้มาก่อน จนกระทั่งพระชนมายุ ๒๙ พรรษา ดังนั้น ลำพังเพียงการเห็นคนแก่ คนเจ็บป่วยหรือซากศพ จึงไม่มีน้ำหนักและเหตุผลเพียงพอ (Principle of Suffcient Reason)ที่จะสั่นคลอนจิตใจของขันติยาราชผู้สมบูรณ์พร้อมให้สละราชสมบัติได้

เมื่อขยายขอบเขตการวิเคราะห์ไปสู่บริบททางประวัติศาสตร์ และสังคมศาสตร์ ผ่านหลักฐานในพระไตรปิฎก (ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย) พบข้อเท็จจริงว่าแคว้นสักกะโบราณปกครองด้วยระบบสามัคคีธรรม (Republic) โดยมี "อปริหานิยธรรม" และกฎหมายจารีตประเพณีวรรณะของศาสนาพราหมณ์ ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญสูงสุด กฎหมายพราหมณ์ยุคนั้นเชื่อว่าพระพรหมสร้างมนุษย์และสร้างวรรณะ เพื่อให้มนุษย์ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรณะที่ตนเกิดมา เกฎหมายวรรณะมีสภาพบังคับเด็ดขาด ที่ประชาชนต้องปฏิบัติตาม คือ ห้ามมิให้ประชาชนมีเพศสัมพันธ์กับบุคคลในวรรณะอื่น หรือห้ามมิให้ปฏิบัติหน้าที่ในวรรณะอื่น ผู้ใดฝ่าฝืนจะถูกลงทัณฑ์โดยพระพรหม คนในสังคมมีหน้าที่บังคับคดี โดยการขับไล่ออกจากชุมชนกลายเป็นจัณฑาลไปตลอดชีวิต เป็นต้น
เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติในวรรณะกษัตริย์ ทรงสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์ ๑๘ สาขาวิชา พระองค์ประทับในปราสาท ๓ ฤดูอันหรูหราแวดล้อมไปด้วยข้าราชบริพารกว่า ๔๐,๐๐๐ คน หลังจากศึกษาประวัติศาสตร์ของเจ้าชายสิทธัตถะและได้ยินข้อเท็จจริงเบื้องต้นแล้ว เจ้าชายสิทธัตถะทรงศรัทธาอย่างลึกซึ้งในศาสนาพราหมณ์ และทรงสำเร็จหลักสูตรศิลปศาสตร์ ๑๘ สาขา พระองค์ทรงประสูติในวรรณะกษัตริย์ ซึ่งทำให้พระองค์ทรงมีสิทธิและหน้าที่ในการปกครองแคว้นสักกะ ตามกฎหมายวรรณะที่พระองค์ทรงประสูติ เพื่อพระองค์ทรงปกครองอาณาจักรสักกะซึ่งตั้งอยู่บนที่ราบกว้างใหญ่และอุดมสมบรูณ์ติดกับเทือกเขาหิมาลัย อาณาจักรนี้เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ ผลิตข้าวได้เพียงพอสำหรับการบริโภคภายในประเทศและการส่งออกข้าวไปยังภูมิภาคต่าง ๆ ของอนุทวีปอินเดีย เจ้าชายสิทธัตถะทรงประทับอยู่ในปราสาท ๓ หลังภายในเขตพระราชวังกบิลพัสด์ุ ฉลองพระองค์ทำจากผ้าไหมกาสีเนื้อดีที่สุดผลิตโดยตรงจากพระนครพาราณสีเป็นเมืองหลวงของแคว้นกาสี
ดังนั้น เมื่อได้เห็นความจริง "นิมิต ๔ "แล้ว เจ้าชายสิทธัตถะจึงทรงตัดสินพระทัยละทิ้งทางโลก และผนวชเป็นพระโพธิสัตว์เพื่อแสวงหาสัจธรรมของชีวิต หากผู้เขียนจะแสดงทัศนะหรือความคิดเห็นเกี่ยวกับนิมิตทั้ง ๔ ของตนเองโดยอาศัยปฏิภาณโดยการใช้เหตุผลอธิบาย และการคาดคะเนเกี่ยวกับความจริงของ"นิมิต๔"เหล่านั้น จากที่ได้ยินมาโดยใช้ตรรกะ ซึ่งเป็นเครื่องมือนักตรรกะและนักปรัชญาในการอธิบายความจริงของนิมิต ๔ เหตุผลของผู้เขียนก็อาจคล้ายคลึงกับเหตุผลของนักตรรกศาสตร์ และนักปรัชญาในสมัยพุทธกาล ที่พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า เมื่อพราหมณ์บางคนในโลกเป็นนักปรัชญาตรรกศาสตร์ มักแสดงทัศนะของตนเองโดยอาศัยปฏิภาณของตนเองโดยอาศัยเหตุผลและคาดคะเนความจริงจากสิ่งที่ได้ยินมา แต่นักตรรกศาสตร์และนักปรัชญาเหล่านั้น มักใช้เหตุผลเพื่ออธิบายความจริงของเรื่องนั้น บางครั้งก็ถูกบ้าง บางครั้งไม่ถูกต้อง บางครั้งก็ให้แบบหนึ่ง บางครั้งก็ให้อีกแบบหนึ่ง เมื่อเหตุผลของคำตอบยังคงคลุมเครือและไม่ชัดเจน วิญญูชนเช่นเจ้าชายสิทธัตถะหรือพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์และพระโพธิสัตว์ เมื่อได้ยินความคิดเห็นของนักวิชาการดังกล่าว ย่อมไม่เชื่อว่าเป็นความจริงและไม่ยอมรับเป็นพยานยืนยันความจริงของเรื่องนั้นได้
ดังนั้น เนื่องจากคำอธิบายที่ให้โดยพราหมณ์ซึ่งเป็นนักตรรกศาสตร์และนักปรัชญาถือว่าไม่น่าเชื่อแล้ว พระพุทธเจ้าจึงทรงสอนว่า เมื่อเราได้ยินข้อเท็จจริงเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่คนในสังคมเล่าสืบทอดกันมา ตั้งแต่ก่อนสมัยพุทธกาลจนถึงปัจจุบัน เราไม่ควรเชื่อโดยทันทีว่าเป็นความจริง เราควรสงสัยไว้ก่อนจนกว่าเราจะตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานได้ เมื่อเรามีหลักฐานเพียงพอแล้ว เราจะใช้หลักฐานเหล่านั้นวิเคราะห์ โดยการอนุมานความรู้เพื่อพิสูจน์ความจริงเกี่ยวกับสาเหตุการผนวชของเจ้าชายสิทธัตถะ (The cause of Prince Siddhartha's ordination) โดยใช้เหตุผล ซึ่งเป็นเครื่องมือทางปรัชญา เพื่ออธิบายความจริงของคำตอบสำหรับคำถามนี้
ดังนั้น เมื่อผู้เขียนจึงศึกษาหาความรู้ในเรื่องนี้ต่อไป โดยจะตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ เช่น พระไตรปิฎกมหาจุฬาลงกรณ อรรถกถา และเอกสารโบราณที่บันทึกโดยพระภิกษุชาวจีนสองรูป โบราณสถานทางพุทธศาสนาที่สร้างขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิอโศก แผนที่โลกของกูเกิล และเอกสารอื่น ๆ เป็นต้น เมื่อรวบรวมหลักฐานได้เพียงพอแล้ว ผู้เขียนจึงวิเคราะห์ข้อมูลโดยการอนุมานความรู้หรือการคาดคะเนความจริง เพื่อพิสูจน์ความจริงของเรื่องนั้น ๆ การใช้เหตุผลในฐานะเครื่องมือทางปรัชญา ถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายคำตอบ คำตอบเหล่านี้จะถูกนำเสนอในรูปแบบของบทความทางวิชาการซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อพระธรรมทูตแห่งราชอาณาจักรไทยที่ไปปฏิบัติงานในอินเดีย เนปาลและประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก บทความนี้จะช่วยให้พวกเขาสามารถอธิบายคำสอนทางพุทธศาสนาแก่ผู้แสวงบุญ นำไปสู่ความเข้าใจที่ชัดเจนและไม่คลุมเครือเกี่ยวกับประวัติของพระพุทธเจ้า ยิ่งไปกว่านั้น กระบวนการพิจารณาความจริงของพระพุทธเจ้านี้ จะเป็นประโยชน์ต่อนักศึกษาปริญญาเอกด้านพระพุทธศาสนาและปรัชญา โดยใช้เป็นแนวทางในการวิเคราะห์ข้อเท็จจริงผ่านการอนุมานความรู้จากหลักฐานต่าง ๆ เช่นพระไตรปิฎกมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ซึ่งจะช่วยให้พวกเขาสามารถเขียนวิทยานิพนธ์ ที่สอดคล้องกับคำสอนของพระพุทธศาสนาได้อย่างสมเหตุสมผล และปราศจากข้อโต้แย้งในงานวิจัยของพวกเขาอีกต่อไป.



ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น