บทนำสู่ปรัชญาพุทธภูมิ : สาเหตุที่เจ้าชายสิทธัตถะผนวช

Introduction to Buddhaphumi Philosophy :  Reason why Prince Siddhartha Ordained     

๑.บทนำสู่ปรัชญาพุทธภูมิ :  รื้อถอนมายาคตินิมิต ๔  กับการอุบัติของอริยมรรค  (Intruduction    to Buddhaphumi Philosophy  :  Acritical           

                 

         ผู้เขียนเติบโตและปฏิสนธิในครอบครัวพุทธศาสนิกชนที่ถือมั่นในพระรัตนตรัย      เป็นสรณะสูงสุด  สายธารแห่งความศรัทธา   นี้มิใช่สิ่งอุบัติขึ้นอย่างลอย ๆ           ทว่าภูมิหลังทางประวัติศาสตร์เด่นชัดกว่า เป็นมรดกทางปัญญาที่สืบทอดมาอย่างยาวนาน   นับแต่รัชสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช         แห่งราชอาณาจักรโมริยะ    ผู้ทรงอุปถัมภ์การสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่ ๓  ในปี   พ.ศ.  ๒๑๘        ด้วยสายพระเนตรอันยาวไกลเชิงญาณวิทยาพระเจ้าอโศกมหาราชทรงเล็งเห็นว่า      สัจธรรมของพระพุทธองค์อาจเสื่อมถอยไปจากจิตใจของชาวโมริยะ     ตามอำนาจของอนิจจังและกิเลสที่สั่งสมในจิตมนุษย์   พระองค์จึงทรงส่งพระธรรมทูตสายต่าง ๆ ออกจาริกเผยแผ่พระพุทธศาสนา      โดยสายพระโสณะเถระและพระอุตตรเถระ       ได้เดินทางผ่านเส้นทางเรือพาณิชย์ขนาดใหญ่           นำพาความรุ่งเรืองแห่งอริยมรรคมีองค์ ๘   มาประดิษฐาน  ณ        ดินแดนสุวรรณภูมิ(ซึ่งครอบคลุมใจกลางราชอาณาจักรไทยในปัจจุบัน)           

                 ดินแดนแห่งนี้ในสายตายของพ่อค้าชาวอินเดียโบราณคืออู่ข้าวอู่น้ำและแหล่ง "เครื่องเทศ" เลอค่า       โดยเฉพาะพริกไทยดำอันเปรียบเสมือนยาอายุวัฒนะ  ที่ส่งเสริมสุขภาพดี ด้วยเหตุนี้พริกไทยดำ  จึงเป็นที่นิยมในหมู่ผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพในโลกตะวันตก      พันธกิจของพระธรรมทูตต่างประเทศ       (foreign Dharma ambassadors )  แห่งอาณาจักรโมริยะในยุคนั้น ไม่ได้หยุดอยู่เพียงการเผยแผ่เพียงการเผยแผ่พิธีกรรม               หากแต่คือการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ (ชาวสุวรรณภูมิ)       ยกระดับจิตวิญญาณของชาวสุวรรณภูมิให้หลุดพ้นจากอคติ และความโศกเศร้า  ผ่านกระวนการเจริญสติปัฏฐาน ๔  และสะสมสัญญา               (ข้อมูลทางอารมณ์และปัญญา)  ผ่านอายตนะภายในจนสามารถพึ่งพาตนเอง   และแก้ไขปัญญาสัง เศรษฐกิจและการเมืองได้ในที่สุด 

              มรดกทางปัญญานี้ตกทอดมาถึงประเทศไทยในปัจจุบัน ที่ซึ่งองค์พระมหกษัตริย์ทรงดำรงตนเป็นพุทธมามกะ      และคณะสงฆ์ร่วมกันขับเคลื่อนสังคมด้วยหลักธรรมอันเดียวกัน         แม้ในยามวิกฤต บรรพชนไทยไม่เคยทอดทิ้งกัน    ทว่าสละทรัพย์เพื่อส่วนรวม ยึดมั่นในบุญกิริยาวัตถุ ๓  เพราะตระหนักดีว่ากรรมดีจะถูกจารึกไว้ในจิตวิญญาณและส่งผลต่อสุคติภูมิในโลกหน้าตามกฎแห่งธรรมชาติ

๑.๒ วิกฤตการณ์เชิงปัญญา  :  ขอบเขตและข้อจำกัดของญาณวิทยาในปัจจุบัน

  

            แม้ว่าพุทธศาสนาการเดินทางของพระธรรมทูตชาวพุทธนำโดยพระโสนะและพระอุตตระ เดินทางไปยังดินแดนสุวรรณภูมิด้วยเรือบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่นำอัญมณี สร้อยคอ กำไลและอัญมณีอื่น ๆ มาด้วย เนื่องจากชาวสุวรรณภูมิมักใช้เครื่องประดับเหล่านี้ เป็นสัญลักษณ์ของฐานะทางสังคม ในการเดินทางครั้งแรกคณะพระธรรมทูตจากอาณาจักรโมริยะ   เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา ได้เดินทางมาถึงเมืองท่าสะเทิมในอาณาจักรสุธรรมวดี     พระธรรมทูตเหล่านี้ใช้เวลาหลายปีในการเผยแผ่คำสอนของพระพุทธศาสนา โดยมุ่งหวังที่จะพัฒนาศักยภาพชีวิตของชาวสุธรรมวดี  ด้วยการปฏิบัติธรรมตามมรรคมีองค์ ๘  วัตถุประสงค์ของพวกเขา คือเพื่อเสริมสร้างพลังให้ชาวสุธรรมมวดีดำเนินชีวิตอย่างเข้มแข็ง มีความศรัทธาในความสามารถที่จะบรรลุธรรมตามคำสอนของพระพุทธเจ้า มีความเพียรในการปฏิบัติ มีสติระลึกถึงความรู้ที่สั่งสมมาจากประสบการณ์ชีวิต มีสมาธิในการปฏิบัติ ไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรค์ที่ขัดขวางการปฏิบัติธรรม และมีปัญญาที่จะเข้าใจความจริงที่สมมติขึ้น  และความจริงขั้นปรมัตถ์เกิดขึ้นในจิตใจ นอกจากนี้พวกเขายังต้องมั่นคงและไม่หวั่นไหวในหน้าที่ต่อผู้อื่น ด้วยความบริสุทธิ์และความยุติธรรม      มีสติและวิจารณญาณ สามารถจดจำความรู้ที่ได้จากประสบการณ์ชีวิต ผ่านอายตนะภายในและสั่งสมไว้ในจิตใจ สามารถนำคำสอนของพระพุทธเจ้าไปประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมด้วยตนเอง เป็นต้น 

 

               ในราชอาณาจักรไทย ประชากรส่วนใหญ่ นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท และใช้หลักอริยมรรคมีองค์ ๘ ของพระพุทธเจ้า    เป็นแนวทางในการพัฒนาศักยภาพชีวิตให้เข้มแข็ง ผ่านการปฏิบัติธรรม ส่งผลให้จิตใจบริสุทธิ์        ปราศจากอคติและความเศร้าโศก  มีบุคลิกภาพที่ดี   สามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้ ยึดมั่นในเป้าหมายชีวิตในการปกป้องชาติ ศาสนาพุทธและสถาบันพระมหากษัตริย์ไทย   จึงไม่หวั่นไหวต่อการปฏิบัติหน้าที่ต่อผู้อื่นด้วยความซื่อสัตย์   สุจริต และเที่ยงธรรม สามารถแก้ไขปัญหาของตนเองได้อย่างมีสติ โดยอนุมานความรู้จากประสบการณ์ชีวิตผ่านอายตนะภายใน และสั่งสมความรู้นั้นไว้ในจิตใจ นอกจากนี้ยังสามารถนำความรู้นั้น มาประยุกต์ใช้แก้ไขปัญหาในการทำงานและสังคม อันจะนำไปสู่วัฒนธรรมอันดีงามภายในราชอาณาจักรไทย ให้ทุกคนมีส่วนร่วมในการทำความดีเพื่อสังคม 

       พระมหากษัตริย์ไทยทรงเป็นพุทธมามกะ  ที่ยึดถือหลักอริยมรรคมีองค์ ๘    ในการดำเนินชีวิต     พระองค์ทรงแก้ไขปัญหาของพสกนิกรและประเทศชาติ       ทรงเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ปวงชนทุกยุคทุกสมัย  ตั้งแต่สมัยสุโขทัยจนถึงปัจจุบัน     คณะสงฆ์ไทยได้อุทิศตนรับใช้ชาติ  พระพุทธศาสนา   และพระมหากษัตริย์ด้วยการเผยแผ่พระพุทธศาสนา  และพัฒนาศักยภาพของพสกนิกรชาวไทย  ทรงสั่งสอนให้ปฏิบัติธรรมตามหลักอริยมรรคมีองค์ ๘        ปลูกฝังศรัทธาในประเทศชาติของตน  และเชื่อมั่นว่าคำสอนของพระพุทธเจ้า    สามารถช่วยแก้ไขปัญหาของตนและผู้อื่นได้    พระองค์ทรงมุ่งมั่นที่จะนำคำสอนของพระพุทธเจ้ามาใช้ในชีวิตประจำวัน ทรงเจริญสติปัฏฐาน ๔   ซึ่งเป็นการปฏิบัติธรรม  เพื่อเสริมสร้างชีวิตให้มีความเข้มแข็งผ่านการทำสมาธิมีจิตใจที่บริสุทธิ์ ปราศจากอคติและความโศกเศร้า มีบุคลิกอ่อนโยนเหมาะสมกับการทำงานร่วมกับผู้อื่นในสังคม พระองค์ทรงมีอุดมการณ์แน่วแน่ในการปกป้องประเทศชาติ     พระพุทธศาสนา  และพระมหากษัตริย์       และพระองค์ทรงไม่ลังเลที่จะปฏิบัติหน้าที่ต่อผู้อื่น    ด้วยความซื่อสัตย์  สุจริตและยุติธรรม    เพื่อความสงบสุขของสังคมตามหลักศีลธรรมและกฎหมาย                      

                  ในขณะที่คนไทยยังมีฐานะยากจน มีรายได้ไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต  เผชิญกับความทุกข์ทรมานและความเจ็บป่วยต่าง ๆ    ที่อันเป็นผลมาจากการทำงานหนักและสุขภาพทีย่ำแย่       พวกเขาเลือกที่จะดับทุกข์ทางจิตใจตามกฎธรรมชาติและดำเนินชีวิตที่ดีด้วยการทำสมาธิ     ชำระจิตใจให้บริสุทธิ์และปลดปล่อยความทุกข์         เพื่อให้มีบุคลิกภาพที่ดี ปรับตัวเข้ากับสังคม     มีความมุ่งมั่นอย่างแน่วแน่ในการทำความดี       พวกเขามีจิตใจที่เข้มแข็งที่จะรับใช้ผู้อื่นอย่างจริงใจและรู้จักแก้ไขปัญหาด้วยปัญญาของตนเอง  ปฏิเสขที่จะขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นอยู่เสมอ   

             เมื่อราชอาณาจักรไทยเผชิญกับภัยธรรมชาติ   โรคระบาดและสงครามจากประเทศเพื่อนบ้าน คนไทยมิได้ทิ้งทหารชายแดนที่ปกป้องประเทศไทย       พวกเขามอบของขวัญกำลังใจและอาหารให้แก่ทหารอย่างต่อเนื่อง         เราแสดงเจตนารมณ์ที่จะแสดงออกถึงความเมตตากรุณาต่อกันและความสามัคคีของคนในชาติที่จะร่วมใจกันแก้ไขปัญหาของชาติ    เมื่อคนไทยพัฒนาศักยภาพในชีวิตด้วยการปฏิบัติธรรมตามมรรคมีองค์ ๘  และบรรลุธรรมในระดับ "อภิญญา ๖"  คนไทยก็ตระหนักดีว่า ตามคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น      ความดีที่ตนได้ทำไว้ด้วยบุญกิริยาวัตถุ   ๓  ประการนี้ (bass of meritorious action)   จะกลายเป็นความทรงจำที่ติดตัวอยู่กับเราตลอดไป           เนื่องจากชีวิตมนุษย์นั้นเกิดจากปัจจัยทางร่างกายและวิญญาณ  เมื่อเราทำกรรมดีหรือกรรมชั่วกรรมนั้นย่อมสั่งสมอยู่ในใจ          เมื่อตายไป  กรรมดีก็จะส่งผลให้ดวงวิญญาณไปเกิดในสุคติภูมิ      หากทำกรรมชั่วไว้มาก ก็จะส่งผลให้ดวงวิญญาณไปเกิดในทุคติภูมิ เป็นต้น 

             อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน ผู้คนยังคงขาดความรู้และขาดความมั่นใจในการศึกษา ค้นคว้าและแสวงหาความรู้ เพื่อใช้ความรู้เป็นที่พึ่งพาในการแก้ไขปัญหาของตนเอง เมื่อเข้าสู่โรงเรียนหรือสถานศึกษาอื่น ๆ  ตามที่พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติกำหนด พวกเขาก็ขาดความขยันหมั่นเพียรในการเรียนตามที่กำหนดไว้ในหลักสูตร ดังนั้น จึงขาดสติที่จะสั่งสมความรู้ไว้ในจิตใจ     และจึงไม่มีปัญญาที่จะนำความรู้มาใช้ให้เกิดประโยชน์ในชีวิต ไม่มีสมาธิคือความตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำให้จิตสงบ เพื่อให้พัฒนาปัญญาในการคิดโดยใช้เหตุผลอธิบายความจริงที่สมมติขึ้น  และความจริงขั้นปรมัตถ์ได้อย่างสมเหตุสมผล และเมื่อขาดปัญญา ก็ไม่มีความสามารถในการคิดอย่างสมเหตุสมผล จากความรู้มากมายที่สั่งสมอยู่ในใจ และนำความรู้นั้นมาพิจารณาถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ  ที่เกิดขึ้นในชีวิต   ก่อนที่จะตัดสินใจกระทำการใดไปโดยเจตนานั้น เป็นต้น              

     

           เนื่องจากคนส่วนใหญ่ยังไม่ตระหนักถึงการปฏิบัติธรรมตามอริยมรรคมีองค์ ๘   พวกเขาจึงมีกิเลสสั่งสมอยู่ในใจมากและมีอคติต่อผู้อื่นเนื่องจากความไม่รู้ของตนเอง  พวกเขาขาดสติอยู่ตลอดเวลา จึงมักแสดงความโกรธออกมาบ่อยครั้ง พวกเขามีนิสัยหยาบกระด้าง  จึงไม่เหมาะกับการอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม  ขาดอุดมการณ์ในการปกป้องชาติ  พุทธศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์  จึงไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ต่อผู้อื่นด้วยความซื่อสัตย์ สุจริตและยุติธรรม จึงขาดสติในการไตร่ตรองประสบการณ์ชีวิตผ่านอายตนะภายใน และสั่งสมไว้ในจิตใจพวกเขาจึงขาดปัญญาพิจารณาการกระทำของตน ตามหลักศีลธรรมอันดีงามของประชาชนและกฎหมาย  จึงได้รับผลของกรรมทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ยิ่งไปกว่านั้น บางคนเป็นนักวิทยาศาสตร์รักในการแสวงหาความรู้ พวกเขาจึงไม่เคยหยุดพัฒนาศักยภาพของชีวิต จึงพัฒนาความคิดโดยใช้เหตุผลอธิบายความจริงในหลากหลายประเด็น ซึ่งนำไปสู่สร้างสรรค์เทคโนโลยี่คอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต พวกเขาพัฒนาแพลตฟอร์มอินเตอร์เน็ต    ให้เป็นแพลตฟอร์มแบ่งปันความรู้ สำหรับการทำงานร่วมกันทั่วโลก ความงดงามของอารยธรรมไทยที่เราเคยคิดว่าสูญหายไปจากวิถีชีวิตแบบไทย    สิ่งเหล่านี้ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นภาพถ่าย และวีดีโอเพื่อเผยแพร่ออนไลน์ และเป็นตัวอย่างอันทรงคุณค่าให้คนรุนหลังได้เรียนรู้    ประสบการณ์เหล่านี้เป็นหลักฐานของเหตุการณ์ทางสังคมต่าง ๆ    และช่วยให้เราเห็นคุณค่าของหน้าที่ที่มีต่อกัน สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าพวกเราชาวไทยจะไม่ทอดทิ้งเพื่อนร่วมชาติให้ทำงานเพียงลำพัง  แต่เราทุกคนมุ่งมั่นที่จะทำความดีด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างสุดความสามารถ   เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผู้คนทั่วโลกและสร้างอารยธรรมให้กับประเทศไทย    เพื่อให้ผู้คนทั่วโลกได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเรา กว่า ๒,๕๐๐ ปีแล้วที่เราได้สืบสานประเพณีการทำบุญ บริจาคทานและช่วยเหลือผู้อื่น เมื่อเพื่อนร่วมชาติเผชิญกับวิบากกรรมในชีวิต  ไม่มีใครบังคับเราต้องทำเพราะความดีที่เราทำก็มองเห็นได้ด้วยตัวเราเอง        

       

             แม้ว่าราชอาณาจักรไทยจะไม่ใช่ดินแดนอันเป็นต้นกำเนิดของพระพุทธศาสนา แต่ก็ถือว่าเป็นดินแดนที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมากที่สุดในโลก  ชาวพุทธในดินแดนนี้สามารถนำพระปรีชาญาณของพระพุทธเจ้า  มาสร้างสรรค์ศาสนสถานนับหมื่นแห่ง เพื่อส่งเสริมให้คนทั่วโลกเรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมไทย  ซึ่งมีแหล่งความรู้จากความคิดของบรรพบุรุษ      ผู้สร้างศาสนสถานที่งดงามและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในราชอาณาจักรไทย    โดยไม่มีกฎหมายใดบังคับให้ผู้คนมีความศรัทธาและปฏิบัติธรรมตามอริยมรรคมีองค์ ๘ อันเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า ในปัจจุบันแม้ว่าชาวอินเดียจะไม่เชื่อในคำสอนของพระพุทธเจ้า  แต่ก็เป็นความรู้ที่มีความสากลที่ทั่วโลกยอมรับจนนำหลักศีลธรรมไปประยุกต์ร่วมกับประมวลกฎหมายอาญา ทว่าในโลกยุคเทคโนโลยี่สารสนเทศ  ปัจจุบันมนุษย์กลับกำลังเผชิญกับ "วิกฤตการณ์เชิงปัญญาและญาณวิทยา"

           เมื่อผู้เขียนได้อุปสมบทและศึกษา "วิชาพระไตรปิฎกศึกษา"ในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านปรัชญา ขากมหาวิทยาลัยบานารัสฮินดู (Banaras Hindu University) สาธารณรัฐอินเดีย ทำให้ผู้เขียนไม่มีทัศนะต่อพระพุทธศาสนาได้ฟังข้อเท็จจริงเบื้องต้นจากประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาว่า เหตุผลที่เจ้าชายสิทธัตถะทรงสละทางโลก เพื่อผนวชเป็นพระโพธิสัตว์นั้น  เป็นเพราะพระองค์ทรงเห็นคนชรา คนเจ็บ  คนตาย และภิกษุทั้งหลาย  พระองค์ทรงสงสัยถึงสัจธรรมของชีวิต    สงสัยว่าทำไมมนุษย์จึงต้องแก่ชรา   เจ็บป่วยและตาย เป็นต้น  และด้วยเหตุนี้ จึงทรงตัดสินพระทัยผนวช เพื่อแสวงหาสัจธรรมของชีวิต 

            เมื่อผู้เขียนมีโอกาสศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบานารัสฮินดู  สาธารณรัฐอินเดีย  ได้รับปริญญาเอกทางปรัชญา     การศึกษาของผู้เขียนจึงไม่ได้มุ่งเน้นเพียงความรู้      โดยมีปริญญาบัตรรับรองมาตราฐานความรู้เท่านั้น      แต่ยังมุ่งเน้นศึกษาและประยุกต์ใช้ความรู้   ที่ได้รับในในชีวิตประจำวันในทุกวิชาชีพซึ่งถือเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาและค้นคว้าวิจัยอันยาวนาน       เมื่อผู้เขียนศึกษาปรัชญาจากหลักฐานเอกสารในตำราเรียนหลายเล่ม  เราได้ยินข้อเท็จจริงเบื้องต้นว่าปรัชญาคือความรู้ของมนุษย์ ซึ่งเราเรียกว่า "นักปรัชญา" และวิชานี้ถือเป็นมารดาแห่งศาสตร์ทั้งปวง   

                  ชาวพุทธทั่วโลกถูกส่งต่อความรู้ผ่านระบบมุขปาฐะ    และการอ่านตำราและพระไตรปิฎกกันมานานกว่า ๒,๕๐๐ ปีว่า       สาเหตุที่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช           เป็นเพราะพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็น    "นิมิต๔"       ได้แก่คนชรา    คนป่วย  คนตาย และนักบวช ณ  ริมถนนในเมืองกบิลพัสดุ์     ข้อเท็จจริงนี้ได้รับการยอมรับโดยปริยายจากสังคมชาวพุทธทั่วโลก  โดยไม่มีเหตุผลใดอันควรสงสัยข้อเท็จจริงใด  ๆ  อีกต่อไป    

 

๑.๓ปมปุจฉาทางปรัชญา : ทำไม "นิมิต๔" จึงไม่ใช่เหตุผลเพียงของการออกผนวช ?

            ในทัศนะเชิงปรัชญาพุทธภูมิ       ผู้เขียนมีความเห็นแย้งต่อข้อสันนิษฐานดั้งเดิมเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ว่า     คนชรา    คนป่วย  คนตายและนักบวช                  เป็นสาเหตุหลักทำลายความสุขทางโลก  (ในปราสาท ๓ ฤดู)  ท้ายที่สุดแล้ว    ผลักดันให้เจ้าชายสิทธัตถะละทิ้งชีวิตทางโลกและหนีออกผนวชเป็นพระโพธิสัตว์   

           หากเราวิเคราะห์ด้วยวิธีพิจารณาความจริงของระบบญาณวิทยาความแก่  ความเจ็บ       และความตาย          เป็นความรู้เชิงประจักษ์  (Empirical  Knowledge ) ที่สั่งสมผ่านอายตนะภายในร่างกาย      และประสบการณ์ชีวิตของมนุษย์ทุกคนมาทุกยุคสมัย เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติพื้นฐานที่เข้าใจได้ง่ายอย่างยิ่ง"ทุกคนเกิดมาต้องตาย" เจ้าชายสิทธัตถะทรงเป็นมหาบุรุษผู้มีพระปรีชาญาณอันล้ำเลิศ          ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่พระองค์จะทรงไม่เคยรับรู้        หรือทรงตระหนักถึงความจริงอันเป็นปกติสามัญของโลกนี้มาก่อน     จนกระทั่งพระชนมายุ ๒๙    พรรษา       ดังนั้น ลำพังเพียงการเห็นคนแก่ คนเจ็บป่วยหรือซากศพ      จึงไม่มีน้ำหนักและเหตุผลเพียงพอ (Principle of   Suffcient   Reason) ที่จะสั่นคลอนจิตใจของขันติยาราชผู้สมบูรณ์พร้อมให้สละราชสมบัติ ก็ได้ 

                        

           เมื่อขยายขอบเขตการวิเคราะห์ไปสู่บริบททางประวัติศาสตร์และสังคมศาสตร์ ผ่านหลักฐานในพระไตรปิฎก (ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย)   ผู้เขียนพบข้อเท็จจริงว่า แคว้นสักกะโบราณปกครองด้วยระบบสามัคคี (Republic) โดยมี  "อปริหานิยธรรม" และกฎหมายจารีตประเพณีวรรณะของศาสนาพราหมณ์ ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญสูงสุด 

           ตามกฎหมายพราหมณ์ในยุคนั้น เชื่อว่า พระพรหมสร้างมนุษย์และสร้างวรรณะ  เพื่อให้มนุษย์ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรณะที่ตนเกิดมา เมื่อกฎหมายวรรณะถูกบังคับใช้แล้วอย่างเข้มงวดเด็ดขาด ที่ประชาชนต้องปฏิบัติตาม คือ ห้ามมิให้ประชาชนมีเพศสัมพันธ์กับบุคคลในวรรณะอื่น และห้ามมิให้ปฏิบัติหน้าที่ในวรรณะอื่น  ผู้ใดฝ่าฝืนจะถูกลงทัณฑ์โดยพระพรหม     คนในสังคมมีหน้าที่บังคับคดีไปตามประสงค์ของพระพรหม เป็นผู้ลงโทษบุคคลเหล่านั้นด้วยการขับไล่ออกจากชุมชน (กลายเป็นจัณฑาล) ไปตลอดชีวิต  เป็นต้น  

           เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติในวรรณะกษัตริย์ ทรงสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์ ๑๘ สาขาวิชา  พระองค์ประทับในปราสาท ๓ ฤดูอันหรูหราแวดล้อมไปด้วยข้าราชบริพารกว่า ๔๐,๐๐๐ คน หลังจากศึกษาประวัติศาสตร์ของเจ้าชายสิทธัตถะและได้ยินข้อเท็จจริงเบื้องต้นแล้ว         เจ้าชายสิทธัตถะทรงศรัทธาอย่างลึกซึ้งในศาสนาพราหมณ์      และทรงสำเร็จหลักสูตรศิลปศาสตร์ ๑๘ สาขา  พระองค์ทรงประสูติในวรรณะกษัตริย์ ซึ่งทำให้พระองค์ทรงมีสิทธิและหน้าที่ในการปกครองแคว้นสักกะ ตามกฎหมายวรรณะที่พระองค์ทรงประสูติ เพื่อพระองค์ทรงปกครองอาณาจักรสักกะซึ่งตั้งอยู่บนที่ราบกว้างใหญ่และอุดมสมบรูณ์ติดกับเทือกเขาหิมาลัย  อาณาจักรนี้เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ     ผลิตข้าวได้เพียงพอสำหรับการบริโภคภายในประเทศและการส่งออกข้าวไปยังภูมิภาคต่าง ๆ  ของอนุทวีปอินเดีย เจ้าชายสิทธัตถะทรงประทับอยู่ในปราสาท  ๓ หลังภายในเขตพระราชวังกบิลพัสด์ุ    ฉลองพระองค์ทำจากผ้าไหมกาสีเนื้อดีที่สุดผลิตโดยตรงจากพระนครพาราณสีเป็นเมืองหลวงของแคว้นกาสี    

              ดังนั้น  เมื่อได้เห็นความจริง "นิมิต ๔ "แล้ว เจ้าชายสิทธัตถะจึงทรงตัดสินพระทัยละทิ้งทางโลก และผนวชเป็นพระโพธิสัตว์เพื่อแสวงหาสัจธรรมของชีวิต   หากผู้เขียนจะแสดงทัศนะหรือความคิดเห็นเกี่ยวกับนิมิตทั้ง ๔  ของตนเองโดยอาศัยปฏิภาณโดยการใช้เหตุผลอธิบาย และการคาดคะเนเกี่ยวกับความจริงของ"นิมิต๔"เหล่านั้น จากที่ได้ยินมาโดยใช้ตรรกะ   ซึ่งเป็นเครื่องมือนักตรรกะและนักปรัชญาในการอธิบายความจริงของนิมิต ๔      เหตุผลของผู้เขียนก็อาจคล้ายคลึงกับเหตุผลของนักตรรกศาสตร์ และนักปรัชญาในสมัยพุทธกาล ที่พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า เมื่อพราหมณ์บางคนในโลกเป็นนักปรัชญาตรรกศาสตร์ มักแสดงทัศนะของตนเองโดยอาศัยปฏิภาณของตนเองโดยอาศัยเหตุผลและคาดคะเนความจริงจากสิ่งที่ได้ยินมา  แต่นักตรรกศาสตร์และนักปรัชญาเหล่านั้น    มักใช้เหตุผลเพื่ออธิบายความจริงของเรื่องนั้น   บางครั้งก็ถูกบ้าง  บางครั้งไม่ถูกต้อง   บางครั้งก็ให้แบบหนึ่ง  บางครั้งก็ให้อีกแบบหนึ่ง   เมื่อเหตุผลของคำตอบยังคงคลุมเครือและไม่ชัดเจน วิญญูชนเช่นเจ้าชายสิทธัตถะหรือพระพุทธเจ้า  พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์และพระโพธิสัตว์ เมื่อได้ยินความคิดเห็นของนักวิชาการดังกล่าว ย่อมไม่เชื่อว่าเป็นความจริงและไม่ยอมรับเป็นพยานยืนยันความจริงของเรื่องนั้นได้  

              ดังนั้น เนื่องจากคำอธิบายที่ให้โดยพราหมณ์ซึ่งเป็นนักตรรกศาสตร์และนักปรัชญาถือว่าไม่น่าเชื่อแล้ว  พระพุทธเจ้าจึงทรงสอนว่า เมื่อเราได้ยินข้อเท็จจริงเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่คนในสังคมเล่าสืบทอดกันมา ตั้งแต่ก่อนสมัยพุทธกาลจนถึงปัจจุบัน     เราไม่ควรเชื่อโดยทันทีว่าเป็นความจริง       เราควรสงสัยไว้ก่อนจนกว่าเราจะตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานได้       เมื่อเรามีหลักฐานเพียงพอแล้ว เราจะใช้หลักฐานเหล่านั้นวิเคราะห์ โดยการอนุมานความรู้เพื่อพิสูจน์ความจริงเกี่ยวกับสาเหตุการผนวชของเจ้าชายสิทธัตถะ  (The cause  of Prince Siddhartha's ordination)  โดยใช้เหตุผล  ซึ่งเป็นเครื่องมือทางปรัชญา  เพื่ออธิบายความจริงของคำตอบสำหรับคำถามนี้  

             ดังนั้น  เมื่อผู้เขียนจึงศึกษาหาความรู้ในเรื่องนี้ต่อไป   โดยจะตรวจสอบข้อเท็จจริงและรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ   เช่น พระไตรปิฎกมหาจุฬาลงกรณ อรรถกถา และเอกสารโบราณที่บันทึกโดยพระภิกษุชาวจีนสองรูป   โบราณสถานทางพุทธศาสนาที่สร้างขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิอโศก    แผนที่โลกของกูเกิล และเอกสารอื่น ๆ  เป็นต้น เมื่อรวบรวมหลักฐานได้เพียงพอแล้ว  ผู้เขียนจึงวิเคราะห์ข้อมูลโดยการอนุมานความรู้หรือการคาดคะเนความจริง เพื่อพิสูจน์ความจริงของเรื่องนั้น ๆ   การใช้เหตุผลในฐานะเครื่องมือทางปรัชญา  ถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายคำตอบ  คำตอบเหล่านี้ จะถูกนำเสนอในรูปแบบของบทความทางวิชาการ  ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อพระธรรมทูตแห่งราชอาณาจักรไทยที่ไปปฏิบัติงานในอินเดีย เนปาลและประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก บทความนี้จะช่วยให้พวกเขาสามารถอธิบายคำสอนทางพุทธศาสนาแก่ผู้แสวงบุญ นำไปสู่ความเข้าใจที่ชัดเจนและไม่คลุมเครือเกี่ยวกับประวัติของพระพุทธเจ้า  ยิ่งไปกว่านั้น   กระบวนการพิจารณาความจริงของพระพุทธเจ้านี้ จะเป็นประโยชน์ต่อนักศึกษาปริญญาเอกด้านพระพุทธศาสนาและปรัชญา โดยใช้เป็นแนวทางในการวิเคราะห์ข้อเท็จจริง  ผ่านการอนุมานความรู้จากหลักฐานต่าง ๆ  เช่น พระไตรปิฎกมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ซึ่งจะช่วยให้พวกเขาสามารถเขียนวิทยานิพนธ์ ที่สอดคล้องกับคำสอนของพระพุทธศาสนาได้อย่างสมเหตุสมผลและปราศจากข้อโต้แย้งในงานวิจัยของพวกเขาอีกต่อไป.